( 1087 ) مسافري كه مىخواهد ده روز در محلى بماند ، اگر از أول قصد داشته
باشد كه در بين ده روز به أطراف آنجا برود ، چنانچه جايى كه مىخواهد برود از
مقدار ترخص دور تر نباشد ، بايد در همه ده روز نماز را تمام بخواند ، واگر از مقدار
ترخص دور تر باشد ولى كمتر از مقدار مسافت يعنى چهار فرسخ شرعي باشد ،
چنانچه قسمت عمده روز را در محل أقامت باشد كافى است ونمازش تمام است
وعرفا صدق أقامت ده روز در آنجا مىكند .
( 1088 ) مسافري كه تصميم ندارد ده روز در جايى بماند ، مثلا قصدش اين
است كه اگر رفيقش بيايد يا منزل خوبى پيدا كند ، ده روز بماند ، بايد نماز را شكسته
بخواند .
( 1089 ) اگر مسافر قصد كند ده روز در محلى بماند ، چنانچه پيش از خواندن
يك نماز چهار ركعتي از ماندن منصرف شود ، يا مردد شود كه در آنجا بماند يا به
جاى ديگر برود ، بايد نماز را شكسته بخواند ، واگر بعد از خواندن يك نماز چهار
ركعتي از ماندن منصرف شود يا مردد شود ، تا وقتي در آنجا هست ، بايد نماز را تمام
بخواند . وبنابر اظهر چه اين نماز چهار ركعتي را به طور أداء خوانده باشد يا قضاى
يك نماز چهار ركعتي باشد كه در همان محل از أو فوت شده باشد ، ولى فقط
گذشتن وقت نماز چهار ركعتي كافى نيست ، مثل اين كه در تمام وقت حائض يا
بيهوش يا در حال جنون باشد ، واگر قبل از قضاى نمازش از نيت عدول كرده ، بايد
نمازش را شكسته بخواند .
( 1090 ) مسافري كه قصد كرده ده روز در محلى بماند ، اگر روزه بگيرد
وبعد از ظهر از ماندن در آنجا منصرف شود ، چنانچه يك نماز چهار ركعتي خوانده
باشد ، روزه اش صحيح است وتا وقتي در آنجا هست بايد نمازهاى خود را تمام
بخواند واگر يك نماز چهار ركعتي نخوانده باشد ، روزه آن روزش صحيح است ، اما
نمازهاى خود را بايد شكسته بخواند وروزهاى بعد هم نمىتواند روزه بگيرد .
( 1091 ) اگر مسافر به نيت اين كه نماز را شكسته بخواند مشغول نماز شود ودر
بين نماز تصميم بگيرد كه ده روز يا بيشتر بماند ، بايد نماز را چهار ركعتي تمام نمايد .
واگر بعد از سلام نماز از نيت خود برگشت ، بنابر اظهر اين برگشت از نيت بعد از