تمام كند ونمازش بنا بر اظهر صحيح است ، ولى اگر در أثناء دو ركعت نماز احتياط
نشسته يادش بيايد ، بايد احتياطا نمازش را اعاده كند .
( 997 ) اگر بين دو وسه وچهار شك كند وموقعى كه دو ركعت نماز احتياط
ايستاده را مىخواند پيش از ركوع ركعت دوم يادش بيايد كه نماز را سه ركعت
خوانده ، بايد بنشيند ونماز احتياط را يك ركعتي تمام كند وبنا بر اظهر نمازش
صحيح است .
( 998 ) اگر در بين نماز احتياط بفهمد كسرى نمازش بيشتر يا كمتر از نماز
احتياط بوده ، چنانچه نتواند نماز احتياط را مطابق كسرى نمازش تمام كند ، بايد آن
را تمام كند وبنابر احتياط واجب ، نماز را دوباره بخواند مثلا در شك بين سه وچهار
اگر موقعى كه دو ركعت نماز احتياط نشسته را مىخواند ، يادش بيايد كه نماز را دو
ركعت خوانده ، چون نمىتواند دو ركعت نشسته را بجاى دو ركعت ايستاده حساب
كند ، بايد بعد از تمام كردن نماز احتياط ، نماز را احتياطا اعاده نمايد ، واحتياط
بيشتر در اين است كه اگر قبل از ركوع ركعت أول متوجه نقصان نماز شد ، بايستد
ودو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند وبعد نمازش را دو مرتبه اعاده كند .
( 999 ) اگر شك كند نماز احتياطى كه بر أو واجب بوده بجا آورده يا نه ، بنا
مىگذارد كه خوانده است ، اگر چه احتياط مستحب آن است كه در صورتي كه از
حال نماز خارج نشده آن را بجا آورد .
( 1000 ) اگر در نماز احتياط ، ركنى را كم يا زياد كند ، يا مثلا به جاى يك ركعت
دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود . واحتياط در جايى كه سهوا نماز
احتياط را باطل كرده باشد اين است كه نماز احتياط وأصل نماز را دوباره بخواند .
( 1001 ) موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى آن شك كند
بايد به شك خود اعتنا نكند اگر چه محل آن نگذشته باشد بنابر اظهر .
( 1002 ) اگر در عدد ركعات نماز احتياط شك كند به آن اعتنا نمىكند وبنا بر
اظهر بنا را بر صحيح بودن نماز مىگذارد . واگر بعد از نماز شك كرد كه احتياط لازم
يك ركعت است يا دو ركعت ، احتياطا هر دو را بجا مىآورد وسپس نماز را اعاده
مىكند .