قصدش اين باشد كه اين كار جزء نماز است يا انجام دادن آن لازم است ، در غير اين
صورت اگر عمدا اين كار را بكند ، از روى احتياط نمازش را بايد دوباره بخواند .
( 928 ) هر گاه براي أدب دست ها را روى هم بگذارد ، بنا بر احتياط واجب بايد
نماز را دوباره بخواند ، ولى اگر از روى فراموشى يا ناچارى يا براي كار ديگر مثل
خاراندن دست ومانند آن ، دست ها را روى هم بگذارد بنا بر اظهر اشكال ندارد .
چهارم : بنا بر احتياط آن كه بعد از خواندن حمد ، آمين بگويد وگفتن آن حرام
است . ولى اگر اشتباها يا از روى تقيه بگويد ، نمازش باطل نمىشود .
پنجم : آن كه عمدا با تمام بدن به پشت سر يعنى بيش از سمت راست وچپ
توجه كند واگر فقط با صورت به طرف راست يا چپ توجه كند نمازش باطل
نمىشود ، واگر عمدا با تمام بدن به راست يا چپ ويا فقط با صورت به پشت سر
توجه نمايد ، بنا بر اظهر وأحوط نمازش باطل است . واگر سهوا ويا از روى
فراموشى باشد ، مانعى ندارد در أولى ومحل احتياط است در دومى .
ششم : آن كه عمدا كلمه اى بگويد كه دو حرف يا بيشتر داشته ، ولى بي معنا باشد
ويا اين كه يك حرف يا بيشتر بوده ولى معنا داشته باشد .
( 929 ) سرفه كردن ، آروغ زدن وآه كشيدن در نماز اشكال ندارد ولى گفتن آخ
وآه ومانند اينها كه دو حرف است ، اگر عمدى باشد نماز را باطل مىكند . ولى اگر
بگويد : " آه من ذنوبي " اشكال ندارد .
( 930 ) اگر كلمه اى را به قصد ذكر بگويد ، مثلا به قصد ذكر بگويد " الله أكبر " ،
ودر موقع گفتن آن صدا را بلند كند كه چيزى را به ديگرى بفهماند ، اشكال ندارد ، ولى
اگر به قصد اين كه چيزى را به كسى بفهماند كلمه اى را ، مناسب مقصودش بگويد ،
اگر چه قصد ذكر هم داشته باشد ، نماز باطل مىشود .
( 931 ) قرآن يا دعا خواندن در نماز اشكال ندارد مگر چهار آية اى كه سجده
واجب دارند - ودر مسأله 898 گذشت - يا اين كه دعا خواندن به طورى كه به نظم
واجب در قرائت ويا ذكر واجب صدمه بزند ويا نفرين بر مؤمن باشد كه در اين
صورت نماز باطل خواهد بود .
( 932 ) دعا يا ذكر خداوند متعال به هر لغتى كه مخصوص نمازگزار باشد ، در