آن مشكل باشد ، بايد در طرفي كه هموار است به اندازه پرتاب دو تير ودر طرفي كه
اين طور نيست به اندازه پرتاب يك تير جستجو كند ، وهمين طور است اگر در يك
طرف قسمتى هموار وقسمت ديگر ناهموار باشد .
( 554 ) كسى كه وقت نماز أو تنگ نيست وبراي تهيه آب وقت دارد اگر يقين يا
اطمينان دارد كه در محلى دور تر از مقدارى كه بايد جستجو كند آب هست ، در
صورتي كه مانعى نباشد ومشقت هم نداشته باشد بايد براي تهيه آب برود .
( 555 ) لازم نيست خود انسان در جستجوى آب برود ، بلكه مىتواند كسى را
كه به گفته أو اطمينان دارد بفرستد ودر اين صورت اگر يك نفر از طرف چند نفر برود
كافى است ، وهم چنين اگر كسى أهل آن ناحية باشد وخبر از نبودن آب بدهد به
همان اكتفا مىشود .
( 556 ) اگر احتمال دهد كه داخل بار سفر خود ، يا در منزل يا در قافله آب
هست ، بايد به قدرى جستجو نمايد كه به نبودن آب يقين كند ، يا از پيدا كردن آن
نا اميد شود .
( 557 ) اگر پيش از وقت نماز جستجو نمايد وآب پيدا نكند وتا وقت نماز
همان جا بماند ، لازم نيست كه دوباره در جستجوى آب برود .
( 558 ) اگر بعد از داخل شدن وقت نماز جستجو كند وآب پيدا نكند وتا وقت
نماز ديگر در همان جا بماند ، جستجوى دوباره لازم نيست .
( 559 ) اگر از درنده بترسد ، يا جستجوى آب به قدرى سخت باشد كه نتواند
تحمل كند ، يا وقت نماز به قدرى تنگ باشد كه هيچ نتواند جستجو كند ، جستجو
لازم نيست ولى اگر بتواند مقدارى جستجو كند همان مقدار جستجو لازم است ،
واگر از دزد بر جان يا مال خودش بترسد نبايد در جستجوى آب برود .
( 560 ) اگر در جستجوى آب نرود تا وقت نماز تنگ شود ، معصيت كرده ولى
نمازش با تيمم صحيح است .
( 561 ) كسى كه يقين دارد آب پيدا نمىكند ، چنانچه دنبال آب نرود وبا تيمم
نماز بخواند وبعد از نماز بفهمد كه اگر جستجو مىكرد آب پيدا مىشد ، بايد بنا بر
احتياط واجب نماز را اعاده نمايد .