نهم : بريدن هر دو پاى كسى تا مفصل يا همه ده انگشت پا . ودية هر انگشت پا
مانند دية آن انگشت از دست است .
دهم : از بين بردن تخمهاى مردى .
يازدهم : آسيب رساندن به كسى به گونه اى كه عقل أو از بين برود .
دوازدهم : شكستن پشت كسى به طورى كه ديگر درست نشود ، ونتواند
درست بنشيند ، پس بايد تمام دية را بدهد ، هر چند أحوط اين است كه
مصالحه شود .
سيزدهم : صدمه زدن به شخص به گونه اى كه حس بويائى أو از بين برود ،
وبوى خوب وبد را تشخيص ندهد ، وأحوط مصالحه است .
چهاردهم : آسيب رساندن به شخص به طورى كه منى از أو خارج نشود ، بنابر
احتياط واجب . وأحوط مصالحه است .
( مسأله 2717 ) : اگر اشتباهى شخصي را بكشد ، بايد علاوة بر دية كه در
مسأله ( 2716 ) گذشت به عنوان كفاره خود قاتل يك بنده آزاد كند ، واگر نتواند
بنده آزاد كند دو ماه پى در پى روزه بگيرد ، واگر اين را هم نتواند شصت فقير را
سير كند . واگر به ناحق بكشد وعفو شده يا دية داده است بايد به عنوان كفاره دو
ماه روزه بگيرد وشصت فقير را سير كند ويك بنده را آزاد نمايد . واگر أو را
بكشند أحوط آن است كه أولاد ( ورثه ) أو كفاره را از سهم الإرث بدهند .
( مسأله 2718 ) : سواره بر حيوان ، اگر كارى كند كه آن حيوان به شخصي
آسيب برساند ضامن است ، ونيز اگر ديگرى كارى كند كه حيوان به سوار خود ، يا
به شخص ديگر صدمه بزند ضامن مىباشد .
( مسأله 2719 ) : اگر شخص كارى كند كه زن حامله سقط نمايد ، وآن سقط
آزاد ومحكوم به اسلام باشد ، چنانچه چيزى كه سقط شده نطفه باشد ، دية اش
بيست مثقال شرعي طلاى سكه دار است ، كه هر مثقال آن 18 نخود مىباشد ; واگر
علقه - خون بسته - باشد ، چهل مثقال . واگر مضغه - پاره گوشت - باشد ، شصت
مثقال ; واگر استخوان بندى شده باشد ، هشتاد مثقال ; واگر گوشت آورده
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 510
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٥١٠