11 - استبراء حيوان نجاستخوار
( مسأله 224 ) : بول ومدفوع حيواني كه به خوردن مدفوع انسان وبنابر
وجهي عذره نجس هر حيوان حرام گوشتى عادت كرده به طورى كه آن را
نجاستخوار مىنامند نجس است ، وبراي پاك شدنش بايد استبراء شود ، يعنى تا
مدتي نگذارند نجاست بخورد وغذاى پاك يا متنجس - غير عذره - به آن بدهند
كه پس از آن مدتي ديگر به آن نجاستخوار نگويند . وبنابر احتياط واجب بايد
شتر نجاستخوار را چهل روز ، وگاو را سى روز ، وگوسفند را ده روز ، ومرغابى
را هفت يا پنج روز ، ومرغ خانگى را سه روز ، از خوردن نجاست جلوگيرى
كنند . واگر پس از اين مدت باز هم نجاستخوار ناميده مىشود بايد تا زماني كه
پس از آن ديگر نجاستخوار به آن نگويند آنها را از خوردن نجاست جلوگيرى
نمايند .
12 - سنگ استنجاء
( مسأله 225 ) : مخرج مدفوع را مىتوان با سنگ يا كلوخ يا پارچه تطهير
كرد وپس از زايل شدن عين نجاست ، با رعايت شرايط ديگرى كه در احكام
تخلى ( مسأله هاى 67 تا 69 ) گفته شد ، مخرج مدفوع پاك مىگردد .
( مسأله 226 ) : جمعى از فقها فرموده اند : اگر بدن يا لباس مسلمان يا چيز
ديگرى كه مانند ظرف وفرش در اختيار أو است ، نجس شود ، وآن مسلمان مدتي
كه براي تطهير آن چيز كافى است غايب شود ودوباره باز گردد ، بدن يا لباس أو -
با رعايت شرايطى كه مىآيد - براي ديگران محكوم به طهارت است ، هر چند علم
به تطهير آن نداشته باشند :
أول : آن مسلمان چيزى را كه بدن يا لباسش را نجس كرده ، نجس بداند ، پس
اگر مثلا لباسش با رطوبت به بدن كافر يا به عرق جنب از حرام رسيده وآن را
نجس نداند ، پس از غائب شدن أو نمىشود آن لباس را پاك دانست .
دوم : بداند بدن يا لباسش به چيز نجس رسيده است .