باشد اين شرط باطل است ، ولى چنانچه شرط كند كه از زمان عقد براي طلاق
خود وكيل باشد بدون اين كه وكالت معلق بر شرط باشد كه اگر شوهر مسافرت
نمود ، يا شش ماه مصارف زندگى أو را نداد ، خود را طلاق بدهد ، صحيح است ،
وتا شوهر أو را از وكالت عزل نكرده ، ويا عزل أو به أو نرسيده طلاق أو صحيح
است .
( مسأله 2462 ) : زنى كه شوهرش مفقود شده ، اگر بخواهد به ديگرى شوهر
كند ، بايد نزد مجتهد عادل برود وبه دستور أو عمل نمايد .
( مسأله 2463 ) : پدر وجد پدرى ديوانه اى كه پيش از بلوغ جنون داشته
مىتوانند زن أو را طلاق بدهند ، وگر نه حاكم شرع طلاق مىدهد ، وبنابر احتياط
از آنها نيز اذن بگيرد .
( مسأله 2464 ) : اگر پدر يا جد پدرى براي طفل خود زنى را متعه كند ،
هر چند مقدارى از زمان تكليف بچه جزء مدت متعه باشد ، مثلا براي پسر چهارده
سأله خودش زنى را دو سأله متعه كند ، بنابر احتياط لازم نمىتواند مدت آن زن را
ببخشد ، ونيز زن دائمي أو را نمىتواند طلاق دهد .
( مسأله 2465 ) : اگر از روى نشانه هائى كه در شرع معين شده ، مرد دو نفر را
عادل بداند وزن خود را نزد آنان طلاق دهد ، ديگرى كه عدالت آنان نزدش ثابت
نشده ، بنابر احتياط لازم با أو ازدواج نكند وبراي ديگرى هم عقد ننمايد .
( مسأله 2466 ) : هر گاه مردى زن خود را بدون اين كه أو بفهمد طلاق دهد ،
چنانچه هزينه أو را مانند وقتي كه زنش بوده بدهد ومثلا پس از يك سال بگويد
يك سال پيش تو را طلاق دادم وشرعا هم ثابت كند ، مىتواند چيزهائى را كه در
آن مدت براي زن تهيه نموده وأو مصرف نكرده است دوباره از أو بگيرد ، ولى
چيزهائى را كه مصرف كرده نمىتواند از أو مطالبه نمايد .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 450
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٤٥٠