( مسأله 2310 ) : زنى كه پس از عقد فهميد شوهرش پيش از عقد ديوانه بوده ،
يا پس از عقد ديوانه شده چه پيش از نزديكى چه پس از آن ، يا آلت مردى
نداشته ، يا پس از عقد پيش از نزديكى به مقدارى كه دخول ممكن نباشد بريده
شده ، يا بيضه اش پيش از عقد كشيده شده ، ويا بيمارى دارد كه نمىتواند وطى
ونزديكى نمايد ، گرچه پس از عقد وپيش از نزديكى بيمار شده ، در همه اين
صورتها مىتواند بي طلاق عقد را به هم بزند ، ولى چنانچه شوهر نمىتواند نزديكى
نمايد لازم است كه زن به حاكم شرع يا وكيل أو رجوع نمايد ، وحاكم شوهر را
يك سال مهلت دهد واگر شوهر نتوانست به آن زن يا زنى ديگر نزديكى كند ، پس
از آن زن مىتواند عقد را به هم بزند . ولى اگر آلت مرد پس از نزديكى بريده شود
وزن عقد ازدواج را فسخ كند ، فسخ اثرى ندارد ، گرچه احتياط مستحب است كه
شوهر أو را طلاق دهد .
( مسأله 2311 ) : اگر زن پس از عقد بفهمد كه بيضه هاى شوهرش كشيده
شده ، چنانچه امر را بر آن زن مشتبه كرده باشند مىتواند عقد را به هم بزند . ودر
غير فرض اشتباه كارى ، احتياط ترك نشود .
( مسأله 2312 ) : اگر براي ناتوانى مرد در وطى ونزديكى زن عقد را به هم بزند ،
شوهر بايد نصف مهر را بدهد ، ولى اگر به سبب يكى از عيبهاى ديگرى كه گذشت ،
مرد يا زن عقد را به هم بزند ، چنانچه مرد با زن نزديكى نكرده باشد چيزى بر أو
نيست ، واگر نزديكى كرده بايد تمام مهر را بدهد .
زنانى كه ازدواج با آنان حرام است
( مسأله 2313 ) : ازدواج با زنانى كه با انسان محرم هستند حرام است ، مانند
مادر وخواهر ودختر وعمه وخاله ودختر برادر ودختر خواهر ومادر زن .
( مسأله 2314 ) : اگر كسى زنى را براي خود عقد نمايد ، هر چند با أو نزديكى
نكند ، مادر ومادر مادر آن زن ، ومادر پدر أو هر چه بالا روند به آن مرد محرم
مىشوند .