شن يا ريگ هست ، اگر نجس شود با آب قليل نيز پاك مىگردد .
( مسأله 179 ) : زمين سنگ فرش وآجر فرش وزمين سختى كه آب در آن
فرو نمىرود ، اگر نجس شود با آب قليل هم پاك مىگردد ، ولى بايد آن قدر آب
روى آن بريزند كه جارى شود ، وغساله آن را هر بار با ظرف يا پارچه پاكى
بگيرند .
( مسأله 180 ) : اگر ظاهر سنگ نمك ومانند آن نجس شود ، با آب قليل هم
پاك مىشود .
( مسأله 181 ) : اگر از شكر نجس آب شده قند بسازند ودر آب كر يا
جارى بگذارند پاك نمىشود .
2 - زمين
( مسأله 182 ) : زمين با پنج شرط كف پا وته كفش را پاك مىكند :
أول : آن كه با راه رفتن بر زمين پا وكفش نجس شده باشد .
دوم : آن كه زمين پاك باشد .
سوم : آن كه خشك يا نمناكى كه به صورت گل در نيامده باشد .
چهارم : آن كه اگر عين نجس مانند خون وبول ، يا متنجس مانند گل نجسى كه
در كف پا وته كفش هست ، به سبب راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود .
پنجم : آن كه زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش يا شن وهر چه به طور
طبيعي از زمين شمرده شود ، باشد ، وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ، كف
پا وته كفش نجس پاك نمىشود .
( مسأله 183 ) : پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، به سبب راه رفتن روى
آسفالت وموزائيك وهر چه از معدن ساخته شده مانند قير وسيمان وآهك
وگچ ، وروى جائى كه با چوب فرش شده ، محل اشكال است .
( مسأله 184 ) : براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است به اندازه پانزده
ذراع دست يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين