فرو بردن در آب كر وجارى پاك مىگردد ، واگر باطن آنها نجس شود پاك شدن
باطن آنها محل اشكال است .
( مسأله 164 ) : اگر انسان شك كند كه آب نجس به باطن صابون رسيده يا
نه ، باطن آن پاك است .
( مسأله 165 ) : اگر ظاهر برنج وگوشت يا مانند آن نجس شده باشد ،
چنانچه آن را در ظرفى بگذارند وسه بار آب روى آن بريزند وخالى كنند پاك
مىشود ، وآن ظرف هم پاك مىگردد ، ولى اگر بخواهند لباس يا مانند آن را كه
فشار لازم دارد در ظرفى بگذارند وآب بكشند ، بايد هر بار كه آب روى آن
مىريزند آن را فشار دهند وغساله آن را بيرون بريزند .
( مسأله 166 ) : لباس نجسى كه به نيل ومانند آن رنگ شده با فرو بردن در
آب كر يا جارى يا شستن با آب قليل - اگر با فشار دادن آب مضاف از آن بيرون
نيايد - پاك مىشود .
( مسأله 167 ) : لباسى كه در كر يا جارى آب كشيده شده سپس لجن آب يا
مانندش در آن ديده شود ، چنانچه احتمال نرود كه از رسيدن آب جلوگيرى كرده
آن لباس پاك است .
( مسأله 168 ) : هر گاه پس از آب كشيدن لباس ومانند آن خورده گل يا
اشنان در آن ديده شود پاك است ، ولى اگر آب نجس به باطن گل يا اشنان نفوذ
كرده باشد ظاهر آنها پاك وباطن آنها نجس است ، مگر آن كه يقين كند آب به
باطن آنها هم رسيده است .
( مسأله 169 ) : تا عين نجاست از هر چيز نجس بر طرف نشود پاك
نمىشود ، ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده اشكال ندارد ، پس اگر خون
از لباس بر طرف شود ورنگش در آن بماند پاك است ، اما چنانچه با بودن
بو يا رنگ يقين شود يا احتمال رود كه ذره هاى نجاست در آن چيز مانده ،
نجس است .
( مسأله 170 ) : اگر در آب كر يا جارى نجاست بدن را بر طرف كند بدن
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 37
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٣٧