آنها را بدهد ، وچنانچه بر اثر آب كردن وزن يا قيمت آنها كم شود بايد زكاتى را
كه پيش از آب كردن بر أو واجب بوده بدهد .
( مسأله 1841 ) : اگر طلا ونقره اش خوب وبد دارد ، مىتواند زكات هر كدام
از خوب وبد را از خود آن بدهد ، بلكه اگر قسمتى از نصاب طلا ونقره بد باشد
مىتواند زكات را از قسمت بد بدهد ، ولى بهتر آن است كه زكات همه آنها را از
طلا ونقره خوب بدهد .
( مسأله 1842 ) : پول طلا ونقره اى كه بيشتر از معمول فلز ديگر دارد اگر به
آن پول طلا ونقره بگويند ، چنانچه به حد نصاب برسد زكاتش واجب است ،
هر چند خالصش به حد نصاب نرسد ; واگر به آن پول طلا ونقره نگويند وجوب
زكات در آن محل اشكال است ، وچنانچه خالص آن به مقدار نصاب برسد
احتياطا زكات آن را بدهد .
( مسأله 1843 ) : اگر پول طلا ونقره اش به اندازه معمول ، فلز ديگر با آن
مخلوط است ، چنانچه زكات آن را از پول طلا ونقره اى كه بيشتر از معمول فلز
ديگر دارد يا از پول غير طلا ونقره بدهد ولى به مقدارى باشد كه قيمت آن ، به
مقدار قيمت زكاتى باشد كه بر أو واجب است ، اشكال ندارد .
شرايط وجوب زكات شتر وگاو وگوسفند
( مسأله 1844 ) : زكات شتر وگاو وگوسفند غير از شرطهاى گذشته ، دو
شرط ديگر دارد :
أول : آن كه حيوان در تمام سال بيكار باشد ، ولى اگر در تمام سال يكى دو روز
هم كار كرده باشد ، بنابر احتياط زكات آن واجب است .
دوم : آن كه در تمام سال از علف بيابان بچرد ، پس اگر تمام سال يا بعضي از
سال ، علف چيده شده ، يا از زراعتى كه ملك أو يا ملك شخص ديگر است بچرد
زكات ندارد . ولى اگر در تمام سال يك يا دو روز از علف مالك بخورد ، بنابر
احتياط زكات آن واجب مىشود .