مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 324

مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي

ص٣٢٤

يا خريده باشد ، مىتواند از مخارج حساب واز حاصل كسر نمايد . ( مسأله 1820 ) : آنچه كه دولت يا غير أو به زور مىگيرد زكات آن واجب نيست ، مثلا اگر حاصل زراعت ( 850 ) كيلوگرم باشد ودولت ( 50 ) كيلوگرم را به عنوان ماليات بگيرد ، تنها زكات در ( 800 ) كيلو واجب مىشود . ( مسأله 1821 ) : هر چيزى كه زكات دهنده پيش از تعلق زكات ويا پس از آن صرف نموده ، بنابر احتياط واجب مىتواند از محصول كسر كند وتنها زكات بقيه را بدهد ، هر چند احتياط آن است كه نصاب را پيش از مصرف كردن ، ملاحظه نمايد . ( مسأله 1822 ) : واجب نيست صبر كند تا جو وگندم به حد درو برسد ، وانگور وخرما خشك شود ، وآنگاه زكات را بدهد ، بلكه تا زكات واجب شد جايز است مقدار زكات را قيمت نموده وبه عنوان زكات قيمت آن را بدهد . ( مسأله 1823 ) : پس از تعلق زكات مىتواند عين زراعت يا خرما يا انگور را پيش از برداشت محصول به مستحق يا حاكم شرع يا وكيل آنها مشاعا تسليم نمايد ، وپس از آن در مصارف شريك مىباشند . ( مسأله 1824 ) : چنانچه مالك عين مال را از زراعت يا خرما وانگور به حاكم يا مستحق يا وكيل آنها تسليم نمود لازم نيست آنها را مجانى به صورت مشاع نگاه دارد ، بلكه مىتواند براي اين كه تا وقت درو يا خشك شدن برسد براي ماندن آنها در زمينش اجرت مطالبه نمايد . ( مسأله 1825 ) : كسى كه در چند شهر گندم يا جو يا خرما يا انگور دارد ، وفصل رسيدن محصول وبدست آمدن ميوه وزراعت آنها متفاوت است ، ولى همه آنها محصول يك سال حساب مىشود ، چنانچه چيزى كه أول مىرسد به مقدار نصاب يعنى ( 288 ) من ( 45 ) مثقال كم باشد ، بايد زكات آن را هنگامى كه مىرسد بدهد ، وزكات بقيه را هر وقت بدست مىآيد ادا نمايد ، واگر آنچه أول مىرسد به مقدار نصاب نباشد ، صبر مىكند تا بقيه آن برسد ، پس اگر روى هم به مقدار نصاب شود ، زكات آن واجب است ، واگر به مقدار نصاب نشود ، زكات آن واجب نيست .