كسى در آن روز بجا نياورد مستحب است قضا كند ، واگر آن روزها را نتواند روزه
بگيرد ، مستحب است براي هر روز يك مد طعام يا يك درهم نقره در راه خدا
بدهد . از جمله اين روزه ها :
1 - روزه سه روز از هر ماه ، كه در روايات به دو صورت آمده يكى :
پنجشنبه هاى أول وآخر ماه وچهار شنبه وسط ، وديگرى چهارشنبه وپنجشنبه
وجمعه پشت سر هم .
2 - سيزدهم وچهاردهم وپانزدهم هر ماه .
3 - روز أول وسوم محرم .
4 - روز ميلاد مسعود پيغمبر أكرم ( صلى الله عليه وآله ) ( 17 ربيع الأول ) .
5 - روز پانزدهم جمادى الأولى .
6 - روز مبعث حضرت رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) ( 27 رجب ) .
7 - تمام ماه رجب وشعبان ويا بعضي از اين دو ماه گرچه يك روز باشد .
8 - روز چهارم تا نهم شوال .
9 و 10 - روز بيست وپنجم وبيست ونهم ذي قعده .
11 - روز أول تا روز نهم ذي حجه ( روز عرفه ) ولى اگر به سبب ضعف روزه
نتواند دعاهاى روز عرفه را بخواند روزه آن روز مكروه است ، چنان كه گذشت .
12 - روز عيد سعيد غدير ( 18 ذي حجه ) .
13 - روز مباهله ( 24 ذي حجه ) .
14 - روز عيد نوروز .
واگر كسى روزه مستحبى بگيرد واجب نيست آن را به آخر برساند ، بلكه
اگر برادر مؤمنش أو را به غذا دعوت كند ، مستحب است دعوت أو را بپذيرد ، ودر
بين روز گرچه بعد از ظهر باشد افطار نمايد .
مواردى كه خوددارى از مفطرات مستحب است
( مسأله 1696 ) : براي پنج نفر مستحب است در ماه رمضان - هر چند روزه
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 301
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٣٠١