نمىشود كه شب پيش ، شب أول ماه بوده است .
( مسأله 1682 ) : اگر أول ماه براي كسى ثابت نشود وروزه نگيرد ، چنانچه
بعد ثابت شود كه شب پيش أول ماه بوده ، بايد روزه آن روز را قضا نمايد .
( مسأله 1683 ) : اگر در شهري أول ماه ثابت شود ، در شهرهاى ديگر ثابت
نمىگردد مگر آن كه در شهري كه ديده شده ، آفتاب زودتر از شهر خودش غروب
كند ، يا در أفق مساوى ويا نزديك باشند .
( مسأله 1684 ) : أول ماه به تلگراف ومانند آن ثابت نمىشود ، مگر اين كه
مستندش شهادت دو مرد عادل يا راه ديگرى كه شرعا معتبر است ، باشد .
( مسأله 1685 ) : روزى را كه نمىداند آخر رمضان است يا أول شوال ، بايد
روزه بگيرد ، ولى اگر در ميان روز فهميد كه أول شوال است بايد افطار كند .
( مسأله 1686 ) : اگر زندانى نتواند به ماه رمضان يقين كند ، بايد به گمان عمل
نمايد ، واگر گمان ندارد ، هر ما هي را كه احتمال بدهد ماه رمضان است ; روزه
بگيرد صحيح است . ولى بايد پس از گذشتن يازده ماه از ما هي كه روزه گرفته ،
دوباره يك ماه روزه بگيرد .
روزه هاى حرام ومكروه
( مسأله 1687 ) : روزه وصال ( امساك كردن با نيت در تمامى ساعات يك
شبانه روز ) وروزه عيد فطر وقربان حرام است ; ونيز روزى را كه شخص نمىداند
آخر شعبان است يا أول ماه رمضان ، اگر به نيت أول ماه رمضان روزه بگيرد ;
وهمچنين روزه نذر حرام ، وزنى كه در حال حيض يا نفاس باشد ، وروزه تمامى
روزهاى سال بدون استثناى روزهاى حرام جايز نيست .
( مسأله 1688 ) : زنى كه به سبب گرفتن روزه مستحبى حق شوهرش از بين
مىرود ، روزه اش حرام است ، واحتياط لازم است كه گرچه حق شوهر هم از بين
نرود ، بي اجازه أو روزه مستحبى نگيرد .
( مسأله 1689 ) : روزه مستحبى فرزندان ، اگر سبب اذيت پدر ومادر يا جد