با لباس نجس يا تيمم يا وضوى جبيره اى نماز مىخواند ، مىشود به أو اقتدا كرد .
( مسأله 1411 ) : اگر امام جماعت به سبب بيمارى نتواند از در آمدن بول
ومدفوع خوددارى كند ، نمىتوان به أو اقتدا كرد ، ونيز زنى كه مستحاضة نيست
نمىتواند به زن مستحاضة اقتدا نمايد .
( مسأله 1412 ) : بهتر است كسى كه بيمارى خوره يا پيسى دارد ، امام
جماعت نشود ، واحتياط آن است كه به أو اقتدا نكنند . وواجب است كسى كه حد
شرعي بر أو جارى شده امامت نكند وبه أو اقتدا ننمايند . وهم چنين أهل شهر
( خانه نشين ) به اعرابى ( صحرا نشين ) اقتدا نكند .
احكام جماعت
( مسأله 1413 ) : مأموم هنگام نيت بايد امام را معين نمايد ، ولى دانستن اسم أو
لازم نيست ، واگر نيت كند اقتدا مىكنم به امام جماعت حاضر ، نمازش صحيح است .
( مسأله 1414 ) : مأموم بايد غير از حمد وسوره همه چيزهاى نماز را
خودش بخواند ، ولى اگر ركعت أول يا دوم مأموم ، ركعت سوم يا چهارم امام باشد ،
بايد حمد وسوره را بخواند .
( مسأله 1415 ) : اگر مأموم در ركعت أول ودوم نماز صبح ومغرب وعشا
صداى حمد وسوره امام را بشنود ، هر چند كلمات را تشخيص ندهد بايد حمد
وسوره را نخواند ، واگر صداى امام را نشنود مستحب است حمد وسوره را بخواند ،
ولى بايد آهسته بخواند وچنانچه از روى ندانستن حكم يا سهو يا فراموشى بلند
بخواند اشكال ندارد .
( مسأله 1416 ) : اگر مأموم بعضي از كلمات حمد وسوره امام را بشنود
احتياط لازم است كه حمد وسوره را نخواند .
( مسأله 1417 ) : اگر مأموم سهوى حمد وسوره را بخواند ، يا به خيال اين كه
صدائى را كه مىشنود صداى امام نيست وحمد وسوره را بخواند سپس بفهمد
صداى امام بوده ، نمازش صحيح است .