را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند ، وپس از نماز دو ركعت نماز احتياط
ايستاده سپس دو ركعت نشسته بخواند .
چهارم : شك بين چهار وپنج پس از سر برداشتن از سجده دوم كه بايد بنا بر
چهار بگذارد ونماز را تمام كند ، وپس از نماز دو سجده سهو كند .
واگر پس از پايان ذكر سجده دوم وپيش از سر برداشتن از آن سجده ، يكى
از اين چهار شك پيش آيد ، به احتياط واجب بايد به دستور همان شك عمل كند ،
ونماز را هم دوباره بخواند .
پنجم : شك بين سه وچهار ، كه هر جاى نماز باشد ، بايد بنا را بر چهار بگذارد
ونماز را تمام كند ، وپس از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت
نشسته بخواند .
ششم : شك بين چهار وپنج در حال ايستادن ، كه بايد بنشيند وتشهد بخواند
وسلام نماز را بدهد ، ويك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته ، ودو
سجده سهو بجا آورد .
هفتم : شك بين سه وپنج در حال ايستادن كه بايد بنشيند وتشهد بخواند
وسلام نماز را بدهد ، ودو ركعت نماز احتياط ايستاده ودو سجده سهو بجا آورد .
هشتم : شك بين سه وچهار وپنج در حال ايستادن ، كه بايد بنشيند وتشهد
بخواند وپس از سلام نماز ، دو ركعت نماز احتياط ايستاده سپس دو ركعت نشسته
ودو سجده سهو بجا آورد .
نهم : شك بين پنج وشش در حال ايستادن ، كه بايد بنشيند وتشهد بخواند
وسلام نماز را بدهد ودو سجده سهو بجا آورد ، وبنابر احتياط واجب دو سجده
سهو ديگر براي ايستادن بي جا بجا آورد .
( مسأله 1170 ) : اگر شكش يكى از شكهاى صحيح باشد نبايد نماز را
بشكند ، بلكه بايد به دستوري كه گذشت عمل نمايد ، واگر بدون شكستن نماز هم
آن را از سر بگيرد ، نماز دوم نيز باطل است ، ولى اگر نمازش را شكست واز سر
شروع كرد نماز دوم صحيح است .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 215
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢١٥