( مسأله 64 ) : در سه صورت مخرج مدفوع تنها با آب پاك مىشود :
أول : با مدفوع نجاست ديگرى مانند خون بيرون آمده باشد .
دوم : نجاستى از خارج به مخرج مدفوع رسيده باشد .
سوم : أطراف مخرج بيش از مقدار معمول آلوده شده باشد . در غير اين سه
صورت مىتوان مخرج را با آب شست ويا به دستوري كه مى آيد با پارچه
وسنگ ومانند اينها پاك كرد ، هر چند شستن با آب بهتر وجمع بين شستن وپاك
كردن به پارچه يا سنگ أكمل است .
( مسأله 65 ) : مخرج بول با غير آب پاك نمىشود . ودر آب كر وجارى
اگر پس از بر طرف شدن بول يك بار بشويند كافى است ، ولى با آب قليل بايد دو
بار شست وبهتر است سه بار شسته شود .
( مسأله 66 ) : اگر مخرج مدفوع را با آب بشويند بايد چيزى از مدفوع در
آن نماند . ولى باقي ماندن رنگ وبوى آن چنانچه به طور معمولى بر طرف نشود
مانعى ندارد ، واگر بار أول طورى شسته شود كه ذره اى از مدفوع در آن نماند ،
دوباره شستن لازم نيست .
( مسأله 67 ) : با سنگ وكلوخ ومانند اينها اگر خشك وپاك باشد
مىتوان مخرج مدفوع را تطهير كرد وبايد سه مرتبه باشد ، وچنانچه رطوبت كمي
دارد كه به مخرج نرسد اشكال ندارد .
( مسأله 68 ) : واجب است سنگ يا پارچه اى كه مدفوع را با آن بر طرف
مىكنند سه قطعه باشد ، واگر با سه قطعه بر طرف نشود بايد تا پاك شدن كامل
مخرج اضافه نمايند ، ولى باقيماندن ذره هاى كوچكى كه ديده نمىشود اشكال
ندارد .
( مسأله 69 ) : پاك كردن مخرج مدفوع با چيزهايى كه احترام آنها لازم
است مانند كاغذى كه اسم خدا وپيغمبران وأئمة ( عليهم السلام ) وقرآن بر آن نوشته شده
حرام است ، وپاك شدن مخرج با استخوان وسرگين محل اشكال است ، ودر
صورت ضرورت استنجاء با استخوان وسرگين طاهر ترك نشود .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 20
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٠