در صورت مشقت طلب بخشش يا عارية وحتى قبول آن بر أو واجب نيست ، وبه
دستور نماز برهنگان نماز بخواند .
( مسأله 826 ) : لباسى كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براي كسى كه
مىخواهد آن را بپوشد معمول نيست ، مانند اين كه روحاني لباس نظامى بپوشد ،
چنانچه هتك حرمت ويا مايه شهرت باشد ، بنابر احتياط لازم جايز نيست ، واگر
با آن نماز بخواند وتنها ساترش باشد ، بعيد نيست نمازش باطل شود .
( مسأله 827 ) : اگر مرد لباس زنانه وزن لباس مردانه بپوشد ، چنانچه زي
خود قرار دهد بنابر احتياط حرام است ، ونماز خواندن با آن حكم مسأله گذشته
را دارد .
( مسأله 828 ) : كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند ، اگر لحافش از اجزاء
حيوان حرام گوشت باشد ، نماز در آن جايز نيست هر چند برهنه نباشد ، واگر
نجس يا ابريشم باشد ، چنانچه پوشيدن بر آن صدق كند نماز در آن جايز نيست ،
بلكه روى خود كشيدن آن هم محل اشكال است ، اما تشك به هر حال مانعى
ندارد ، مگر اين كه مقدارى از آن را به خود بپيچد ، كه در عرف پوشيدن گفته شود ،
در اين صورت حكم آن حكم لحاف است .
مواردى كه مىتوان با بدن يا لباس نجس نماز خواند
( مسأله 829 ) : در پنج صورت ، اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز
أو صحيح است :
أول : آن كه به سبب زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن أو هست ، بدن يا
لباسش به خون آلوده شده باشد .
دوم : آن كه بدن يا لباسش به مقدار كمتر از درهم ( كه تقريبا به اندازه
بند سر انگشت سبابه - شهادت - ويا مساوى يك اشرفى ، مىشود ) به خون
آلوده باشد .
سوم : آن كه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 156
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١٥٦