مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 126

مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي

ص١٢٦

( مسأله 658 ) : هر گاه آب در چاه ومانند آن باشد ، وشخص بر اثر پيرى وناتوانى ، يا نداشتن وسيله ، ويا ترس از دزد وجانور ومانند آن ، دسترسى به آب ندارد بايد تيمم كند ; همچنين است اگر تهيه آب يا مصرف آن به اندازه اى مشقت دارد كه مردم آن را تحمل نمىكنند ، ولى در اين صورت چنانچه تيمم نكند ووضو بگيرد وضويش صحيح است . ( مسأله 659 ) : هر گاه براي بدست آوردن آب مانند آب كشيدن از چاه وسائلى لازم است ، بايد بخرد يا كرايه كند ، هر چند قيمت آن چند برابر معمول باشد ، همچنين اگر آب را به چندين برابر قيمتش بفروشند ; ولى چنانچه براي تهيه وسائل پولى لازم است كه نسبت به حال أو ضرر دارد ، واجب نيست تهيه نمايد . ( مسأله 660 ) : در صورت ناچارى بايد براي تهيه آب قرض كند ، ولى اگر مىداند يا گمان دارد كه نمىتواند قرض خود را بدهد واجب نيست قرض كند . ( مسأله 661 ) : اگر چاه كندن مشقت زياد ندارد ، بايد براي تهيه آب چاه بكند . ( مسأله 662 ) : چنانچه مقدارى آب به أو بي منت بخشيده شود بايد قبول كند . ( مسأله 663 ) : كسى كه از مصرف آب بر جان خود بيمناك باشد ، يا بترسد كه به سبب آن مرض يا عيبى در أو پيدا شود ، يا مرضش طول بكشد يا شدت كند ، يا معالجه اش سخت شود ، بايد تيمم نمايد ، ولى اگر آب گرم برايش ضرر ندارد ، بايد بر حسب وظيفة وضو بگيرد يا غسل كند . ( مسأله 664 ) : يقين داشتن به ضرر لازم نيست ، بلكه اگر احتمال ضرر بدهد واحتمال أو نزد مردم بجا باشد ، بايد تيمم كند . ( مسأله 665 ) : اگر با يقين يا ترس ضرر ، تيمم كند وپيش از نماز بفهمد كه آب برايش ضرر ندارد ، تيمم أو باطل است ، واگر پس از نماز بفهمد بنابر احتياط واجب چنانچه وقت هست بايد دوباره با وضو يا غسل نماز بخواند ، واگر وقت گذشته قضا نمايد .