آغاز آفرينش فاطمه عليها السّلام
( 1 ) 2 - رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : همانا خداوند مرا آفريد و على و فاطمه و حسن و حسين را خلق كرد پيش از آن كه آدم را بيافريند ، در آن هنگام كه نه آسمانى بنا شده بود و نه زمين پهناورى وجود داشت ، نه تاريكى بود و نه نور ، نه خورشيد بود و نه ماه ، نه بهشت بود و نه دوزخ .
عبّاس گفت : يا رسول اللّه ! آغاز آفرينش شما چگونه بود ؟ فرمود : اى عمو ! هنگامى كه خداوند اراده كرد ما را بيافريند كلمهاى گفت و از آن كلمه نورى آفريد ، و بعد كلمهاى ديگر گفت و از آن كلمه روح را خلق كرد ، بعد نور را با روح به هم آميخت و مرا و على و فاطمه و حسن و حسين را آفريد . ما او را تسبيح مىكرديم در آن هنگام كه تسبيحى وجود نداشت ، و تقديس و تنزيه مىنموديم به هنگامى كه تقديسى نبود . آن هنگام كه خداوند متعال اراده كرد خلقش را ايجاد كند ، نور مرا شكافت و عرش را از آن آفريد ، بنا بر اين ، عرش از نور من است و نور من از نور خداست و نور من از عرش برتر است . بعد نور برادرم على را شكافت و ملائكه را از آن آفريد ، پس ملائكه از نور على مىباشند و نور على از نور خداوند است و على از ملائكه برتر است . سپس نور دخترم را شكافت و آسمانها و زمين را از آن خلق كرد ، بنابراين ، آسمانها و زمين از نور دخترم فاطمه مىباشد و نور دخترم فاطمه از نور خداوند است و دخترم فاطمه از آسمانها و زمين برتر است . بعد نور فرزندم حسن را شكافت و از نور او خورشيد و ماه را آفريد ، پس خورشيد و ماه از نور فرزندم حسن مىباشد و نور حسن از نور خداست و حسن از خورشيد و ماه برتر است . بعد نور فرزندم حسين را شكافت و از نور او بهشت و حور العين را خلق كرد ، بنابراين ، بهشت و حور العين از نور فرزندم حسين مىباشند و نور فرزندم حسين از نور خداوند است و فرزندم حسين از بهشت و حور العين برتر است . « 1 »
هامش
( 1 ) علّامه مجلسى ، ملا محمّد باقر ، بحار الانوار ، ج 15 ص 10 .