آفرينش نورى حضرت عليها السّلام
( 1 ) 1 - رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : هنگامى كه خداوند متعال آدم ابو البشر را آفريد و از روح خود در او دميد ، آدم به جانب راست عرش نگريست ، پنج هيكل و شبح نورى را در حال ركوع و سجود ديده گفت : پروردگارا ! آيا قبل از من كسى را از خاك و گل آفريدهاى ؟ فرمود : نه ، اى آدم ! گفت : پس اين پنج هيكلى كه به شكل و قيافهء خودم مىبينم ، كيستند ؟ فرمود : اينان پنج نفر از فرزندان تو مىباشند كه اگر آنان نبودند تو را نمىآفريدم . اينها پنج تنى هستند كه براى آنان پنج اسم از اسامى خودم را جدا ساخته ( آنان را به آن اسامى ناميدم ) اگر آنان نبودند ، بهشت و دوزخ ، عرش و كرسى ، آسمان و زمين و ملائكه و انس و جن را نمىآفريدم . من محمودم و اين محمّد است ، من عالى هستم و اين على است ، من فاطرم و اين فاطمه است ، من احسانم و اين حسن است ، و من محسنم و اين حسين است . به عزّت خود سوگند ياد كردهام كه هيچ كس به اندازهء يك ذرّه بغض و كينه آنان را نزد من نياورد مگر اينكه او را به دوزخ خود وارد سازم و از اين كار باكى هم ندارم .
اى آدم ! اينان برگزيدگان من از ميان آفريدگانم مىباشند ، به وسيلهء آنان رهايى بخشيده ، و به وسيلهء آنان هلاك مىكنم . اگر تو به من نيازى دارى به اينان توسّل بجوى ! پيامبر اكرم پس از اين سخنان فرمود : ما كشتى نجاتيم ، هر كس به آن چنگ زند نجات يافته و هر كس از آن دورى گزيند نابود شده است . هر كس نيازى به خداوند دارد به وسيلهء ما خاندان از خداوند درخواست كند . « 1 »
هامش
( 1 ) فرائد السمطين ، ج 1 ص 36 .