( 1 ) 7 - محمّد بن مفضّل گويد : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : حضرت زهرا عليها السّلام به كنار ستون مسجد رفته خطاب به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چنين سرود :
قد كان بعدك انباء و هنبثة * لو كنت شاهدها لم يكثر الخطب
پس از تو خبرها و گرفتاريهاى سختى بود كه اگر تو در آنجا حاضر مىبودى اين گونه خبرها زياد نمىشد .
انّا فقدناك فقد الارض وابلها * و اختلّ قومك و اشهدهم و لا تغب « 1 »
ما تو را همان گونه كه زمين باران خود را از دست مىدهد ، از دست داديم . ملّت از هم گسيختند ، تو بر آنان شاهد باش و از آنان پنهان نشو ! ( 2 ) 8 - پس از رحلت پدر بزرگوارش چنين سرود :
و قد رزئنا به محضا خليقته * صافى الضّرائب و الاعراق و النّسب
به مصيبت فقدان او گرفتار شديم ، هم او كه در آفرينش هيچ تيرگى و ناصافى نداشت ، ريشه و تبار و طبيعتى صاف و خالص داشت .
و كنت بدرا و نورا يستضاء به * عليك تنزل من ذى العزّة الكتب
تو ماه تمام بودى و نورى بودى كه از آن روشنى گرفته مىشد و از سوى خداوند داراى شكوه ، بر تو كتابها نازل مىشد .
و كان جبريل روح القدس زائرنا * فغاب عنّا و كلّ الخير محتجب
جبرائيل روح القدس كه به ديدار ما مىآمد ، هم اكنون از ما پنهان شده و همهء خوبيها و خيرات گرفته و پنهان شده است .
فليت قبلك كان الموت صادفنا * لمّا مضيت و حالت دونك الحجب
اى كاش پيش از تو مرگ به ما مىرسيد ، هنگامى كه تو درگذشتى و پردهها و موانع بين ما و تو حايل شد .
انّا رزئنا بما لم يرزء ذو شجن * من البريّة لا عجم و لا عرب
ما به مصيبتى گرفتار شديم كه هيچ اندوهگينى از آفريدگان ، از عجم گرفته تا عرب ، بدان
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ، 43 ص 197 - 195 .