( 1 ) علّامه شيخ سعيد جمال الدّين ، حسن بن زين الدّين شهيد ثانى رحمه اللّه گويد :
صدوق رضوان اللّه عليه در كتاب « من لا يحضره الفقيه » به طور مرسل از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه فرمود : همانا فاطمه صلوات اللّه عليها همانند شما [ زنان ] نيست ، او همچون حوريان بهشتى خون حيض و نفاس نمىبيند . . .
پوشيده نماند كه اين روايات با آنچه كه در مورد قضاى روزهء حائض ( و نه نماز ) روايت شده ، منافات دارد . زيرا در آن روايات آمده بود كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حضرت فاطمه را به اين امر دستور مىداد ، مگر اينكه بدين صورت بين آنها جمع شود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به خاطر تعليم به زنان مؤمن اين دستور را به آن حضرت داده است و اين گونه خطاب يك نوع از مجاز در كلمه است كه در بسيارى از موارد مورد استعمال قرار مىگيرد . و شايد انگيزه براى اين گونه خطاب در اين مورد ، پنهان كردن كرامت و ويژگى آن حضرت بوده تا همچون ديگر امتيازاتش باشد كه اگر ظاهر مىشد با سختى و دشوارى تكليف منافات داشت . « 1 »
در پايان اين بحث شايسته است روايتى را كه در مورد غسل و وصيّت آن حضرت پيش از وفات وارد شده ، مورد توجّه قرار دهيم كه خود بهترين دليل و محكمترين برهان بر طهارت و پاكى آن حضرت در زندگى و پس از مرگ مىباشد و اينكه مرگ هيچ گونه پليدى و ناپاكى در آن بانوى بزرگوار پديد نياورد ، با اينكه شما مىدانيد كه بدن پس از خروج روح و مردن انسان نجس مىشود و در اين حكم خلافى وجود ندارد « 2 » . به خاطر همين مطلب لازم است ميّت را غسل دهند و بدنش را تميز كنند ، ولى حضرت زهرا صلوات اللّه عليها وصيّت فرمود كه كسى لباس او را از بدن بيرون نياورد و با همان غسل پيش از وفات دفن شود .
احمد در مسندش از امّ سلمى همسر ابى رافع روايت مىكند كه گفت : فاطمه عليها السّلام
هامش
( 1 ) منتقى الجمان ، ج 1 ص 224 .
( 2 ) از محمّد بن سنان از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده است كه آن حضرت در پاسخ پرسشهاى او چنين مرقوم داشتند : علّت غسل ميت آن است كه با اين غسل پاك و از آلودگى دوران بيمارىاش پاكيزه و تميز مىشود . . .
و نيز از آن حضرت نقل شده است : از آن جهت غسل ميّت واجب شده است كه به هنگام مردن نجاست و آزار بر او غلبه مىكند ( وسائل الشيعة ، ج 2 ص 679 ) .