نطفهء حضرت فاطمه در همان شب از همان ميوهها منعقد شد . و مسلّم است كه معراج حضرت بعد از بعثت بوده است و اختلافى در اين مسأله وجود ندارد . « 1 »
از قول عايشه روايت شده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : هنگامى كه مرا به آسمان بردند و به بهشت واردم نمودند ، چشمم به درختى بس زيبا افتاد كه در بهشت از آن زيباتر و سپيدبرگتر نديده بودم ، يكى از ميوههاى آن را چيده خوردم كه تا آن زمان ميوهاى از آن خوشمزهتر نخورده بودم . آن ميوه در صلب من نطفهاى شد ، پس از آنكه به زمين فرود آمدم با خديجه همبستر شدم و او به فاطمه حامله شد . هرگاه كه مشتاق بوى بهشت مىشوم ، بوى فاطمه را استشمام مىكنم . « 2 »
در كتاب « ذخائر العقبى » ص 36 و « ينابيع المودّة » ص 127 و « مستدرك » تأليف حاكم ج 3 ص 156 و « تاريخ بغداد » ج 5 ص 87 امثال روايت فوق نقل شده است ، و با توجّه به اين روايت عدم صحت رواياتى كه ولادت آن حضرت را پنج سال پيش از بعثت و نزول وحى مىداند ، واضح و روشن مىشود . نيز ممكن است گويندگان اين مطلب انگيزههاى شوم و ناروايى داشته و مىخواستند روايات مربوط به انعقاد نطفه و خلقت آن حضرت از ميوههاى بهشتى را رد كنند و يا ديگر اهداف و انگيزههاى فاسدى كه در مغز برخى از آنها وجود داشته است .
( 1 ) در اينجا مسألهء ديگرى باقى مىماند كه اشاره به آن شايسته و سزاوار است و آن اين است كه ممكن است گفته شود : اگر ولادت حضرت زهرا پنج سال پس از بعثت باشد در آن صورت عمر مادرش حضرت خديجه شصت سال مىشود ، زيرا وى به هنگام ازدواج با حضرت رسول چهلساله بود كه حضرت در آن هنگام بيست و پنج سال داشت . بعد از گذشت پنج سال از نزول وحى حضرت فاطمه متولّد شد ، بنابراين ، سنّ حضرت در آن هنگام چهل و پنج و سنّ خديجه شصت سال مىشود و باردارى و زايمان در اين سن و سال ، در عين حال كه محال نيست ، عجيب و غريب و بىسابقه مىباشد .
هامش
( 1 ) اربلى ، كشف الغمّة ج 1 ص 339 .
( 2 ) سيوطى ، الدّرّ المنثور ج 5 ص 218 ، سورهء اسراء .