( 1 ) خديجه عليها السّلام نخستين زنى است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با او ازدواج فرمود .
68 سال پيش از هجرت در خاندانى بزرگ و محترم ديده به جهان گشود و با اخلاق پسنديده و صفات برجسته تربيت يافته به انديشمندى و تيزهوشى و پاكدامنى متّصف گشت تا آنجا كه در دوران جاهليّت در نزد قوم و قبيلهاش به عنوان « طاهره » از او ياد مىشد . وى داراى اموالى فراوان بوده و به تجارت مىپرداخت و در اين راه از مردها استفاده مىكرد . هنگامى كه از صداقت ، امانتدارى ، بزرگوارى و خوشرفتارى حضرت آگاه شد ، از آن حضرت دعوت كرد تا سرپرستى امور بازرگانى او را بر عهده گيرد . حضرت دعوت او را اجابت كرد ، و با ميسره غلام وى به تجارت شام رفت . در بين راه و در نزديكى صومعهء راهبى نصرانى در زير سايهء درختى به استراحت پرداخت . راهب كه آن حضرت را ديد ، پرسيد : اين مرد كيست ؟ گفتند :
از قريش است و اهل حرم مىباشد . راهب گفت : در زير اين درخت هيچگاه كسى به جز پيامبر فرود نيامده است . حضرت مال التّجارة را فروخته آنچه كه مىخواست خريدارى نموده به مدينه مراجعت كرد و اموال خديجه را به وى داد . « 1 »
ميسره سخنان راهب را به خديجه گفت . خديجه نسبت به حضرت اظهار تمايل
هامش
( 1 ) در جلد 16 ص 49 بحار الأنوار از حضرت خديجه در اين باره شعرى نقل شده است :جاء الحبيب الّذى أهواه من سفر * و الشّمس قد اثّرت فى وجهه اثرامحبوبى كه او را خيلى دوست مىدارم از مسافرت آمد ، در حالى كه خورشيد در چهرهاش اثرى گذاشته بود .عجبت للشّمس من تقبيل و جنته * و الشّمس لا ينبغى ان تدرك القمرادر شگفتم از خورشيد كه چگونه بر چهرهء او بوسه زده است ، با اينكه خورشيد را شايسته نيست كه خود را به ماه برساند .