ميانه آن به شمار مىرود . او بر مركب دانش نشسته غوامض و مشكلات آن را يكايك مىگشايد و در اين كار رقيبى نمىشناسد و كسى را ياراى كشاكش با او نيست . با نظر صائب خود حقايق را آشكار مىكند و با انديشهء نيرومند و دشوارياب ، دقايق فكر را عيان مىسازد . در نهان با او از رازهاى پشت پرده سخن مىگويند و با عالم غيب متصل است . نيك نفس و اصيل و والاگهر است . . . » « 1 » .
اين سخنان ، شايستهترين شخص را به زيباترين وجه مىستايد و حقّ آن را ادا مىكند و ديگر نمىتوان بالاتر از آن ستايشى كرد .
8 - ابن شهر اشوب
ابو جعفر رشيد الدين محمّد بن على بن شهراشوب سروى ، چنين امام را مىستايد :
« او حسن بن على هادى ، هموار كنندهء دشواريها ، پاكدامن ، دور از هر عيب ، امانتدار غيب خداوندى ، معدن وقار ، هميشه سرزنده ، چشمپوش ، بخشنده ، پرآزرم ، پيماندار ، كم فتوا ، كمغذا ، پرلبخند ، سريع در فرمان دادن ، پدر قائم منتظر و مكنى به ابو محمّد مىباشد . . . » « 2 » .
9 - ابن شدقم
نسبشناس معروف ، ابن شدقم دربارهء حضرت چنين مىگويد :
« حسن عسكرى امامى راهنما ، سرورى و الا و مولايى پاك سيرت بود » « 3 » .
هامش
( 1 ) - الفصول المهمه ، ص 272 .
( 2 ) - مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 421 .
( 3 ) - زهرة المقول فى نسب ثانى فرعى الرسول ، ص 63 .