« زمين از شدت اندوه ( گويى قيامت بپاشده باشد ) تكانى سخت خورد و هر چه در دل داشت برون افكند » .
« دهمين ستارهء تابان در آسمان ولايت غروب كرد و خداوند ستارهء ديگرى را براى ما به درخشش خواهد داشت » .
« به وسيله امام حسن عسكرى هادى ، پيروان راه هدايت به آرزوهاى خود دست خواهند يافت . و پس از او نورى طلوع خواهد كرد كه تاريكيها را مىشكافد و امامى به عرصه خواهد رسيد كه منطق استوارش راهنماى پويندگان خواهد بود ؛ امامى كه دو غيبت ( صغرى و كبرى ) خواهد داشت و هر كس آن را طولانى شمارد عملش مقبول درگاه احديت واقع نمىگردد » .
« اى حجتهاى يازدهگانه خداى رحمان ، آمال و اميدهاى ما در دوازدهمين پيشوا جمع شده است و او جلوهگاه آرزوهاى ماست » « 1 » .
در ابيات فوق ، شاعر به امام عصر - عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف - و مصلح عالم اشاره مىكند كه با ظهور خود عالم را دستخوش تحولى جديد مىكند ، ريشه ظلم و ستم را مىخشكاند و عدالت سياسى و اجتماعى را در تمام نقاط زمين برقرار مىكند .
امام حسن عسكرى هنگام رحلت پدر بيست سال سن داشت « 2 » و به قولى 23
هامش
( 1 ) - مقتضب الاثر في النص على الائمة الاثنى عشر ، ص 55 و بحار الانوار ، ج 50 ص 314 :الارض حزنا زلزلت زلزالها * و اخرجت من جزع اثقالهاعشر نجوم افلت في فلكها * و يطلع اللّه لنا امثالهابالحسن الهادى ابى محمّد * تدرك اشياع الهدى آمالهاو بعده من يرتجى طلوعه * يظل جواب الفلا اجزالهاذو الغيبتين الطول الحق التى * لا يقبل اللّه من استطالهايا حجج الرحمن احدى عشرة * آلت بثانى عشر آمالها( 2 ) - بحر الانساب ، ص 2 .