أو خوددارى نمايد اما كارهاى ديگر كه در وقت حيض بر أو حرام بوده مانند توقف در
مسجد ومس خط قرآن تا غسل نكند بر أو حلال نمىشود .
( مسأله 472 ) اگر آب براي وضو وغسل كافى نباشد وبه اندازه أي بأشد كه بتواند
غسل كند بايد غسل كند وبهتر آنست كه بدل از وضو تيمم نمايد ، واگر فقط براي وضو
كافى بأشد وبه اندازه غسل نباشد بايد وضو بگيرد وعوض غسل تيمم نمايد ، واگر براي
هيچ يك از آنها آب ندارد بايد دو تيمم كند ، يكى بدل از غسل وديگرى بدل از وضو .
( مسأله 473 ) نمازهاى يوميه را كه زن در حال حيض نخوانده قضا ندارد ، ولى
روزههاى واجب را كه در حال حيض نگرفته بايد قضا نمايد .
( مسأله 474 ) هر گاه وقت نماز داخل شود وبداند يا احتمال دهد كه اگر نماز را
تأخير بيندازد حايض مىشود ، بايد فورا نماز بخواند .
( مسأله 475 ) اگر زن نماز را تأخير بيندازد واز أول وقت به اندازه خواندن يك
نماز با تحصيل طهارت از حدث بگذرد وحايض شود ، قضاى آن نماز بر أو واجب است ،
ولى در تند خواندن وكند خواندن وچيزهاى ديگر بايد ملاحظه حال خود را كند ، مثلا
زنى كه مسافر نيست اگر در أول ظهر نماز نخواند قضاى آن در صورتي واجب مىشود كه
به مقدار خواندن چهار ركعت نماز با تحصيل طهارت از حدث از أول ظهر بگذرد
وحايض شود ، وبراي كسى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت با
تحصيل طهارت كافيست .
( مسأله 476 ) اگر زن در آخر وقت نماز از خون پاك شود وبه اندازه غسل
وخواندن يك ركعت نماز يا بيشتر از يك ركعت وقت داشته بأشد ، بايد نماز را بخواند
واگر نخواند بايد قضاى آن را بجاى آورد .
( مسأله 477 ) اگر زن حايض بعد از پاكى به اندازه غسل وقت ندارد ، ولى مىتواند
با تيمم نماز را در وقت بخواند ، احتياط واجب آنست كه آن نماز را با تيمم بخواند ،
ولى در صورتي كه نخواند بنابر احتياط قضا بر أو واجب است ، اما اگر گذشته از تنگى
وقت از جهت ديگر تكليفش تيمم است ، مثل آن كه آب برايش ضرر دارد بايد تيمم