تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 371

مساهمون:

ص٣٧١
( دوم ) آن كه آن عمل در نظر شرع بطور مجان واجب نباشد ، پس أجير شدن براي فرائض يوميه يا تجهيز أموات بنابر احتياط جائز نيست ، وبنابر احتياط معتبر است كه پول دادن براي آن استفاده در نظر مردم بيهوده نباشد . ( سوم ) اگر چيزى را كه اجاره مىدهند چند فائده داشته بأشد ، استفاده أي كه مستأجر بايد از آن بكند معين نمايند ، مثلا اگر حيواني را كه سواري مىدهد وبار مىبرد اجاره دهند بايد در موقع اجاره معين كند كه فقط سواري يا باربرى آن مال مستأجر است يا همه استفاده‌هاى آن . ( چهارم ) مدت استفاده را در مثل منزل ويا مركب سواري معين نمايند ، ولى اگر مورد اجاره عمل بأشد وآن را معين كنند مثلا با خياط قرار بگذارند كه لباس معينى را بطور مخصوصى بدوزد كافيست .
( مسأله 2180 ) اگر ابتداى مدت اجاره را معين نكنند ابتداى آن بعد از خواندن صيغه اجاره است .
( مسأله 2181 ) اگر خانه أي را مثلا يك سأله اجاره دهند وابتداى آن را يك ماه بعد از خواندن صيغه قرار دهند اجاره صحيح است ، اگر چه موقعى كه صيغه مىخوانند خانه در اجاره ديگرى بأشد .
( مسأله 2182 ) اگر مدت اجاره را معلوم نكند وبگويد هر وقت در خانه نشستى اجاره آن ما هي ده تومان است اجاره صحيح نيست .
( مسأله 2183 ) اگر به مستأجر بگويد خانه را ما هي ده تومان به تو اجاره دادم يا بگويد خانه را يك ماهه بده تومان به تو اجاره دادم وبعد از آن هم هر قدر بنشينى اجاره آن ما هي ده تومان است ، در صورتي كه ابتداى مدت اجاره را معين كنند يا ابتداى آن معلوم بأشد فقط اجاره ماه أول صحيح است .
( مسأله 2184 ) خانه أي را كه غريب وزوار در آن منزل مىكنند ومعلوم نيست چقدر در آن مىمانند اگر قرار بگذارند كه مثلا شبى يك تومان بدهند وصاحب خانه راضى شود استفاده از آن خانه اشكال ندارد . ولى چون مدت اجاره را معلوم نكرده اند