( مسأله 1292 ) كسى كه سفر أو حرام نيست وبراي كار حرام هم سفر نمىكند ، اگر
چه در سفر معصيت انجام دهد ، مثلا غيبت كند يا شراب بخورد بايد نماز را شكسته
بخواند .
( مسأله 1293 ) اگر براي آن كه كار واجبي را ترك كند مسافرت نمايد چه غرض
ديگرى در سفر داشته بأشد يا نه ، نمازش تمام است ، پس كسى كه بدهكار است اگر
بتواند بدهى خود را بدهد وطلبكار هم مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود
را بدهد ، وبراي فرار از دادن قرض مسافرت نمايد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر
سفرش براي كار ديگرى است اگر چه در سفر ترك واجب نيز بنمايد ، بايد نماز را
شكسته بخواند .
( مسأله 1294 ) اگر سفر أو سفر حرام نباشد ، ولى حيوان سواري أو يا مركب
ديگرى كه سوار أو است غصبى بأشد ، يا در زمين غصبى مسافرت كند بنابر احتياط
واجب هم بايد نماز را شكسته وهم تمام بخواند .
( مسأله 1295 ) كسى كه با ظالم مسافرت مىكند ، اگر ناچار نباشد ومسافرت أو
كمك به ظالم بأشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار بأشد يا مثلا براي نجات دادن
مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
( مسأله 1296 ) اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام نيست وبايد
نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1297 ) اگر براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، نمازش در حال رفتن
تمام است ، ودر برگشتن قصر است در صورتي كه به حد مسافت بأشد وچنانچه براي
تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است ، واگر براي كسب وزياد كردن مال
برود ، احتياط آنست كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .
( مسأله 1298 ) كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر بر مىگردد ، اگر
برگشتن به تنهائى هشت فرسخ است بايد نماز را شكسته بخواند واحتياط مستحب
آنست كه در صورتي كه توبه نكرده هم شكسته وهم تمام بخواند .