( مسأله 1299 ) كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين رآه از قصد معصيت
برگردد ، چنانچه باقيمانده رآه هشت فرسخ بأشد ، يا چهار فرسخ بأشد ، وبخواهد برود
وچهار فرسخ برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1300 ) كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين رآه قبل از رسيدن به
مسافت قصد كند كه بقيه رآه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ،
ونمازهائى را كه شكسته خوانده در صورتي كه وقت باقي بأشد بنابر احتياط واجب
تمام بخواند واگر بعد از رسيدن به مسافت قصد معصيت كند احتياط واجب آن است
كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .
شرط ششم - آن كه از صحرا نشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند ،
وهر جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند مىمانند ، وبعد از چندى بجاى
ديگر مىروند ، وصحرا نشينها در أين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .
( مسأله 1301 ) اگر يكى از صحرا نشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه
حيواناتشان سفر كند ، چنانچه با ثاثيه ولوازم بأشد نماز را تمام بخواند ، والا چنانچه
سفر أو هشت فرسخ بأشد ، نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1302 ) اگر صحرا نشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها
مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط هفتم - آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، بنابر أين شتردار وراننده وچوبدار
وكشتيبان ومانند اينها ، اگر چه براي بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند بايد نماز را
تمام بخوانند وهم چنين كسى كه محل كأرش از محل اقامتش فاصله دارد وبيشتر
روزها براي كار به آنجا مىرود مانند معلم وتاجرى كه محل تدريس وتجارت آنان از
محل اقامتشان به مقدار مسافت شرعي فاصله دارد ، أين گونه اشخاص نيز بايد همچون
كساني كه كارشان سفر است نماز را تمام خوانده وروزه هم بگيرند .
( مسأله 1303 ) كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر براي كار ديگرى مثلا براي
زيارة يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر مثلا راننده ، اتومبيل