براي ركوع إشارة كند ويك نماز هم - در صورت تمكن - نشسته بخواند .
( مسأله 1032 ) كسى كه براي ركوع بايد إشارة كند با سر إشارة مىكند واگر نتواند ،
بايد به نيت ركوع چشمها را هم بگذارد وذكر آن را بگويد وبه نيت بر خاستن از ركوع ،
چشمها را باز كند ، واگر از أين هم عاجز است احتياطا در قلب خود نيت ركوع كند
وذكر آن را بگويد .
( مسأله 1033 ) كسى كه نمىتواند ايستاده ركوع كند ، ولى براي ركوع مىتواند در
حالي كه نشسته است خم شود ، بايد ايستاده نماز بخواند وبراي ركوع با سر إشارة
نمايد ، واحتياط واجب آنست كه نماز ديگرى هم بخواند وموقع ركوع آن بنشيند
وبراي ركوع خم شود .
( مسأله 1034 ) اگر بعد از رسيدن به حد ركوع وآرام گرفتن بدن سر از ركوع بردارد ،
ودو مرتبه به اندازه ركوع خم شود ، نمازش باطل است .
( مسأله 1035 ) بعد از تمام شدن ذكر ركوع ، بايد راست بايستد وبعد از آن كه بدن
آرام گرفت به سجده رود واگر عمدا پيش از ايستادن ، يا پيش از آرام گرفتن بدن ،
به سجده رود نمازش باطل است .
( مسأله 1036 ) اگر ركوع را فراموش كند ، وپيش از آن كه به سجده برسد يادش
بيايد بايد بايستد بعد به ركوع رود ، وچنانچه به حالت خميدگى به ركوع بر گردد نمازش
باطل است .
( مسأله 1037 ) اگر بعد از آن كه پيشانى به زمين رسيد ، يادش بيايد كه ركوع نكرده ،
لازم است بر گردد وركوع را بعد از ايستادن بجا آورد ، ودر صورتي كه در سجده دوم
يادش بيايد نمازش باطل است .
( مسأله 1038 ) احتياط واجب آن است كه پيش از رفتن به ركوع در حالي كه
راست ايستاده تكبير بگويد ، ومستحب است در ركوع زانوها را به عقب دهد ، وپشت را
صاف نگهدارد وگردن را بكشد ومساوى پشت نگهدارد ، وبين دو قدم را نگاه كند ،
وپيش از ذكر يا بعد از آن صلوات بفرستد ، وبعد از آن كه از ركوع بر خاست وراست