الله كفايت مىكند ، ومىتواند هر دو را بگويد ويا با آنها يا با هر كدام از آنها هر ذكر
ديگرى كه مىخواهد بگويد .
( مسأله 1024 ) ذكر ركوع بايد دنبال هم وبه عربي صحيح گفته شود ومستحب است
آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه بلكه بيشتر بگويند .
( مسأله 1025 ) در ركوع بايد به مقدار ذكر واجب ، بدن آرام بأشد ودر ذكر مستحب
هم آرام بودن بدن در صورتي كه قصد خصوصيت نمايد أحوط است .
( مسأله 1026 ) اگر موقعى كه ذكر واجب ركوع را مىگويد ، بي اختيار بقدرى
حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، لازم است كه بعد از آرام گرفتن بدن ،
دوباره ذكر را بگويد ، ولى اگر كمي حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج نشود ،
يا انگشتان را حركت دهد ضرري ندارد .
( مسأله 1027 ) اگر پيش از آن كه به مقدار ركوع خم شود وبدن آرام گيرد عمدا ذكر
ركوع را بگويد ، نمازش باطل است .
( مسأله 1028 ) اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب عمدا سر از ركوع بردارد
نمازش باطل است ، واگر سهوا سر بر دارد ، چنانچه پيش از آن كه از حال ركوع خارج
شود ، يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده ، بايد در حال آرامى بدن ذكر را بگويد ،
واگر بعد از آن كه از حال ركوع خارج شد يادش بيايد احتياط واجب آن است برگردد
وركوع را بجا آورد ونماز را تمام كند وسپس اعاده نمايد .
( مسأله 1029 ) اگر نتواند به مقدار ذكر در ركوع بماند ، احتياط واجب آن است كه
بقيه آن را در حال برخاستن بگويد .
( مسأله 1030 ) اگر به واسطه مرض ومانند آن در ركوع آرام نگيرد ، نمازش
صحيح است ، ولى بايد پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود ، ذكر واجب را به نحوى
كه گذشت بگويد .
( مسأله 1031 ) هر گاه نتواند به اندازه ركوع خم شود ، بايد به چيزى تكيه دهد
وركوع كند ، واگر موقعى هم كه تكيه داده نتواند بطور معمول ركوع كند بنابر احتياط