تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 170

مساهمون:

ص١٧٠
مقداري را كه مىتواند ايستاده بخواند ، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى از ذكرهاى واجب را نخواند .
( مسأله 969 ) كسى كه مىتواند بايستد اگر بترسد كه به واسطه ايستادن ، مريض شود يا ضرري به أو برسد ، مىتواند نشسته نماز بخواند ، واگر از نشستن هم بترسد ، مىتواند خوابيده نماز بخواند .
( مسأله 970 ) اگر انسان احتمال بدهد كه آخر وقت مىتواند ايستاده نماز بخواند ، بهتر است نماز را تأخير بيندازد . پس اگر نتوانست بايستد در آخر وقت مطابق وظيفة اش نماز را بجا آورد ، ودر صورتي كه أول وقت نماز را خواند ودر آخر وقت قدرت بر ايستادن حاصل نمود ، بايد نماز را دوباره بجا آورد .
( مسأله 971 ) مستحب است در حال ايستادن بدن را راست نگهدارد وشانه‌ها را پائين بيندازد ، ودستها را روى رانها بگذارد ، وانگشتها را به هم بچسباند ، وجاى سجده را نگاه كند ، وسنگينى بدن را بطور مساوى روى دو پا بيندازد ، وبا خضوع وبا خشوع بأشد ، وپاها را پس وپيش نگذارد ، واگر مرد است پاها را از سه انگشت باز تا يك وجب فاصله دهد ، واگر زن است پاها را به هم بچسباند .
قرائت ( مسأله 972 ) در ركعت أول ودوم نمازهاى واجب يوميه ، انسان بايد أول حمد وبعد از آن - بنابر احتياط - يك سوره تمام بخواند ، وسوره والضحى والم نشرح وهم چنين سوره فيل ولايلاف در نماز يك سوره حساب مىشود
( مسأله 973 ) اگر وقت نماز تنگ بأشد ، يا انسان ناچار شود كه سوره را نخواند ، مثلا بترسد كه اگر سوره را بخواند ، دزد يا درنده يا چيز ديگرى به أو صدمه بزند ، نبايد سوره را بخواند .
( مسأله 974 ) اگر عمدا سوره را پيش از حمد بخواند نمازش باطل است واگر