بعد از ركوع ركن نيست ، واگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش صحيح
است .
( مسأله 953 ) واجب است پيش از گفتن تكبير وبعد از آن مقداري بايستد تا
يقين كند كه تكبير را در حال ايستادن گفته است .
( مسأله 954 ) اگر ركوع را فراموش كند ، وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش
بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود ، واگر بدون أين كه بايستد به حال
خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده نماز أو باطل است .
( مسأله 955 ) موقعى كه براي تكبيرة الاحرام يا قرائت ايستاده است ، بايد بدن
را حركت ندهد وبه طرفي خم نشود ، وبنابر احتياط در حال اختيار به جائى تكيه نكند ،
ولى اگر از روى ناچارى بأشد اشكال ندارد .
( مسأله 956 ) اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد ، يا
به طرفي خم شود ، يا به جائى تكيه كند اشكال ندارد
( مسأله 957 ) احتياط مستحب آنست كه در موقع ايستادن ، هر دو پا روى زمين
بأشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا بأشد ، واگر روى يك پا هم بأشد
اشكال ندارد .
( مسأله 958 ) كسى كه مىتواند درست بايستد . اگر پاها را خيلي گشاد بگذارد
كه ايستادن بر أو صدق نكند نمازش باطل است .
( مسأله 959 ) موقعى كه انسان در نماز مشغول خواندن چيزى از أذكار است
بايد بدنش آرام بأشد . ودر موقعى كه مىخواهد كمي جلو يا عقب رود يا كمي بدن را
به طرف راست يا چپ حركت دهد ، بايد چيزى نگويد .
( مسأله 960 ) انسان مىتواند در حال حركت بدن ذكر مستحب مثل تكبير قبل از
سجده ويا بعد از آن را به قصد ذكر مطلق بگويد ، ولى " بحول الله وقوته أقوم واقعد " را
بايد در حال برخاستن بگويد .
( مسأله 961 ) حركت دادن دست وانگشتان در موقع خواندن حمد اشكال