پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۴ — صفحه 60

پدیدآورندگان:

ص۶۰

بيان آيه 40

لغت :

مرد عاقر : آنكه فرزندش نشود و زن عاقر يعنى نازا ( از عقر يعقر ) و عقر مصدر است . لبيد گويد : أ عاقر مثل ذات رحم . يعنى : آيا زن نازا چون زنيست كه بسيار مىزايد ( و رحم زنده و سالم دارد . ) عقر : ديه فرج زن كه غصب شده باشد . بيضه عقر : آخرين بيضه . عقر : محله هر قومى و نيز اصل هر چيز . غلام : جوان . غلمة و اغتلام بشدت و بسيار طالب زن و نكاح بودن و به همين مناسبت بجوان كه در چنين سنى است غلام گويند .

تفسير :

قالَ : ( گفت ) زكريا . رَبِّ : بار پروردگارا : به خدا گفت نه بجبرئيل كه او را ندا داده بود . أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ : چگونه فرزندى خواهم داشت ؟ وَ قَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ : يعنى پيرى و سستى بر من مستولى شده . و اينكه گويند پيرى به من رسيده چون پيرى بمنزله طلب كنندهء انسان است كه به انسان وارد مىشود . و اينكه گويند انسان به پيرى ميرسد بگذشت سال‌ها و زمانها به آن ميرسد . ولى اگر گفته شود كه شهر به من رسيد ( بلغنى البلد ) به اين معنى كه من به شهر