داشته باشد كه حرفش را گوش فرا دهند و بشنوند صلاحيت استجابت و پذيرفتن حرف او نيز هست .
و نيز كسى كه بسخنش اعتنا نشود چنانست كه سخنش را نشنيدهاند .
فَنادَتْهُ الْمَلائِكَةُ
: ( فرشتگان ندايش دادند ) . گويند منادى جبرئيل بوده در اين صورت ملائكه يعنى جنس ملائكه و مراد اينست كه ندا از طرف جنس فرشته و ملائكه بود .
و نيز گفتهاند دستهاى از فرشتگان او را ندا دادند .
وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ
: يعنى در مسجد و يا در محراب مسجد نماز ميخواند .
أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى
: خداوند يحيى را قبل از ولادت به اين اسم ناميد و در اينكه چرا اين اسم را بر او نهادهاند اقوالى است :
1 - زيرا خداوند رحم نازاى مادر را به او زنده و احياء كرد . ( از ابن عباس ) .
2 - خداوند او را بايمان زنده كرد . ( از قتاده ) .
3 - قلبش را به نبوت احيا كرد .
مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ
: يعنى تصديق كننده بود عيسى را و اين معنى را همه اهل تفسير و تأويل قبول دارند مگر ابى عبيده كه گويد مراد اينست كه مصدق كتاب خدا بود و كلمه بمعنى كتاب آمده چنان كه مرسوم است گويند كلمه فلان كس را انشاء كردم يعنى قصيده او را و مسيح را كلمه خدا گويند چون بى پدر و از كلام الهى ( كن - فيكون ) بوجود آمده و بعضى گفته چون مردم به او هدايت يافتهاند كلمة اللَّه ناميده شده هم چنان كه مردم بكلام خدا هدايت شدهاند و نيز همانطور كه روح اللَّه ناميده شده كه مردم در دين بواسطه او احياء گشتهاند چنان كه به روح خود حيات يافتهاند .
و يحيى 6 ماه از عيسى بزرگتر بود و نبوت وى را تصديق كرد و اول مصدق او بود و شهادت داد كه عيسى كلمه و روح خداست .
و اين خود يكى از معجزات عيسى و قويترين اسباب نشر و ظهور نبوت او بود