[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 166 تا 167 ]
وَ ما أَصابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ ( 166 ) وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ نافَقُوا وَ قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا قالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتالاً لاتَّبَعْناكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمانِ يَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يَكْتُمُونَ ( 167 )
« 1 »
ترجمه :
آنچه روز تلاقى دو جماعت بشما رسيد باذن خدا بود تا مؤمنان را معلوم دارد .
و نيز كسانى را كه انفاق كردهاند معلوم كند ( همان كسان ) كه ( چون ) گويندشان بيائيد در راه خدا كارزار كنيد يا بدفاع پردازيد گويند : اگر جنگ آزموده بوديم شما را پيروى ميكرديم در آن لحظه ايشان بكفر از ايمان نزديكترند . بزبانهايشان چيزهايى ميگويند كه در دلهايشان نيست و خدا به آنچه نهان ميكنند داناتر است .
هامش
( 1 ) سوره آل عمران آيه 166 و 167 جزء 4 سوره 3