تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشكول شيخ بهائى ( فارسى ) — صفحة 28

مساهمون:

ص٢٨
مخيّر سازد ، دو ركعت نماز را بر ورود به بهشت ترجيح مىدهم . چون علّت را از وى پرسيدند ، گفت : زيرا در ورود به بهشت ، به حظّ خود و در دو ركعت نماز ، به حق قادر بىنياز مشغولم . اين كجا و آن كجا . . . ؟ !

3 - وسعت رحمت پروردگار

در « احيا » « 1 » آمده است : عارفى « شبلى » « 2 » را در خواب ديد . از او سؤال نمود : بعد از رحلت از دار دنيا ، خداى تبارك و تعالى ، در حقّ تو چه كرد ؟ در جواب گفت : چنان به مناقشه با من پرداختند كه از عفو نااميد شدم . پس ، چون خداوند ، نااميدى مرا ديد ، مرا در پوششى از رحمت و عنايت خويش پوشاند .

4 - شيوهء حسابرسى پروردگار

يكى از اهل كمال را در خواب ديد ، از حالش پرسيد ؛ چنين سرود :
حاسبونا فدقّقوا ثمّ منّوا فأعتقوا * هكذا شيمة الملوك بالمماليك يرفقوا
* * * به حسابمان رسيدگى كردند ، پس در حساب ما دقيق شدند ، آن‌گاه بر ما منّت نهاده ، آزادمان كردند . اين شيوهء پادشاهان است كه با زيردستان خويش ، مهربانى مىكنند . * * *
گر روز حشر پرده ز رويش برافكند * ايزد به روى بنده نيارد گناه را « 3 »
( نظيرى نيشابورى )

5 - مقام دنيوى

چون « عبد الملك بن مروان » « 4 » را هنگام مرگ در رسيد ، رختشويى را ديد . گفت : كاش ، رختشويى بودم و خلافت را به دست نمىگرفتم . سخنش به گوش ابو حازم رسيد و گفت : سپاس
هامش
( 1 ) . احياء العلوم غزالى . ( 2 ) . ابو بكر شبلى : صوفى بغدادى . ( 3 ) . ( م ) ( 4 ) . از خلفاى اموى ، ( خلافت 86 - 65 ق ) .