هر كجا شد ز ايشان يكى بينى مرا آنجا طلب »
پايان اثر :
« ز قدر من آنگاه آگاه كردى كه با من بر در گاه صاحب گراى »
افتادگى نسخه : اين نسخه كامل است .
تاريخ كتابت : قرن نوزدهم ميلادى .
مكان كتابت : ايران .
نام كاتب : نيامده است .
سابقه نسخه : در سال 1913 ميلادى توسط ال . اف . باغدانف به انستيتو وارد شده است .
اطلاعات حاشيه و پشتنسخهاى : ار شعرا ديگر اشعار در حاشيه با دست خطهاى مختلف نوشته شده است . ، يك مهر بزرگ با تاريخ 52 - 1851 / 1268 ميلادى در نسخه موجود است .
اندازه صفحه : 33 ، 3 * 20 ، 4 سانتيمتر ؛ تعداد سطر : 21 سطر با دو بيت در هر سطر ؛ اندازه متن : 25 * 14 سانتيمتر ؛ تعداد برگ : 001 + 66 برگ .
نوع كاغذ : كاغذ اروپايى نازك زرد رنگ .
نوع جوهر : جوهر سياه .
نوع خط : با خط نستعليق نازك نگارش شده است .
نوع جلد : چرم ضخيم سياه .
( 730 ) 17 . شماره نسخه :
D 10
- ( 273 )
i
18
نام كتاب : اشعار عنصرى
پديدآورنده : ابوالقاسم حسن بن احمد بلخى متخلص به عنصرى كه شاعر دربار سلطان محمد غزنوى ( 1030 - 998 ) و پسر وى سلطان مسعود ( 1041 - 1030 ) بوده است . لقب دربارى ملك الشعراء ( پادشاه شاعران ) به خاطر اين بود كه در اين زمان در دربار غزنوى 30 شاعر حضور داشت . تاريخ تقريبى تولد وى 60 - 959 / 348 ميلادى و تاريخ فوتش در 40 - 1039 / 431 بود . بر اساس منابع مربوط قرون وسطى ، ميراث ادبى اثر عنصرى متشكل از 30000 بيت و شامل ديوان شعر و 3 غزل : « وامق و عذرا » ، « سرخ بت و خنگ بت » و « شادبهر و عين الحيات » بوده است . ديوان عنصرى تا زمان ما حفظ شده است و در تهران در مجموعهاى متشكل از 50 قصيده ، 3 غزل ، يك قطعه و 20 رباعى كه مجموعا 2340 بيت مىشود ، نشر يافته است .
شرح اجمالى از محتواى اثر : از مجموع ديوان عنصرى در اين نسخه ، تنها 137 بيت در 16 شعر موجود است كه با مقايسه نسخه چاپ شده در تهران تفاوت فاحشى وجود دارد . در قصيده مربوط به سلطان غزنوى در اين نسخه فقط يك بيت موجود است . اشعار بر اساس حروف الفبا مرتب شده است . اين اشعار ( در صفحات 52 تا 54 ) نسخه مجموعها ى : « جُنگ اشعار شعراى متفرقه » قرار دارد .
آغاز اثر :
« دل مرا همى عجب آمد زمشك بويى صبا كه مشك بويى سلب شد ز مشك بويى صبا »
پايان اثر :
« دل نگهدار اى تن ز دردش كه دل بايد تو را تامدح كدخدا و خسرو ايران كنى »
مشخصات فهرست نگارى : به نسخه 16 مراجعه كنيد .
( 731 ) 18 . شماره نسخه :
B 216
- ( 250 ) 1
نام كتاب : ديوان منوچهرى
پديدآورنده : ابوالنجم احمد بن غوث بن احمد دامغانى متخلص به منوچهرى كه حدود سال 390 / 1000 ميلادى در دامغان متولد شده و جزء شعراى دربار غزنوى و در موقعيت بسيار خوبى بوده است . بين سالهاى 1401 - 1040 ميلادى بدرود حيات گفته است . ميراث ادبى منوچهرى شامل 57 قصيده ، 11 مسمط ، 20 قطعه ، و گزيده هايى در 17 بيت جدانه است . همچنين 10 شعر ديگر هم به منوچهرى منسوب است .
شرح اجمالى از محتواى اثر : اين نسخه شامل 61 قصيده 11 مسمط ، 4 غزل و 15 قطعه است . قصايد بر اساس الفبا تنظيم شده است . از صفحه 36 - 16 شامل مطالبى است كه رضا قلى خان هدايت در مورد منوچهرى نوشته است .
آغاز نسخه : در تذكرههاى شعرا هر يك سخنى . . .
آغاز ديوان :
« همى ريزد ميان باغ لوء لوءها به زيورها همى سوزد ميان راغ انبرها به جوهرها »
پايان نسخه :
« شد روشنى از روز و سياهى ز شبنم اكنون نه شبم شب است و نه روزم روز »
افتادگى نسخه : در مقايسه با نسخه اصلى تفاوتهاى دارد .
تاريخ كتابت : هفتم ذى القعده سال 1278 هجرى قمرى در ششم مىسال 1826 ميلادى .