تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
آن مرد بزرگ چون در كعبه به طواف بود ، آن گبر را نيز در طواف ديد . چون چشم گبر به او افتاد
/ 109 A /
گفت : ديدى كه ديد و مرا به اين سعادت رسانيد ؛ « لكل إمرء ما نواه » : « هرمردى راست آنچه نيّت اوست . »
خدايا ! چو بر نيّتم آگهى * چو نيّت به خير است ، خيرم دهى
و قال - صلّى اللّه عليه و آله - : « إنّ للّه تعالى عبادا خلقهم لحوائج الناس آلى على نفسه ألّا يعذّبهم بالنار ؛ و إذا كان يوم القيامة وضعت لهم منابر من نور يحدثون اللّه تعالى و الناس فى الحساب . » 157 و ايضا فرموده رسول مصطفى كه : « بتحقيق خدا را بندگان هستند كه آفريده است ايشان را به جهت قضاى حاجتهاى مسلمانان . قسم ياد نموده به ذات اقدس خود حقّ - سبحانه و تعالى - ايشان را عذاب نكند به آتش جهنّم ؛ و چون روز قيامت درآيد ، از براى ايشان منبرها از نور بياورند ، بر آن منبرها نشسته ، با گروه رسل و انبيا به گفتگوى مسرور و شادان بوده باشد و مردم در صحراى محشر در حساب مشغول باشند . » و مرّ - صلّى اللّه عليه و آله - يوما بيهودىّ يحتطب فى صحراء . فقال لأصحابه : إنّ هذا اليهودىّ يلذغه اليوم أفعى و يموت .