بتصغيره و ستره و تعجيله ؛ فإنّك إذا صغّرته عظّمته عند من تصنعه إليه ؛ و إذا سترته تمّمته ؛ و إذا عجّلته هتّأته ؛ و إن كان غيرذلك محّقته و نكّدته . » 145
مىفرمايد كه : « هرمؤمن برساند به برادر مؤمن خود معروف - يعنى خير و احسان غيرواجبى كه به مستحقّين مؤمنين و سائلين محقّين حقّ ايشان را بدهد چنان كه فرموده كه :
وَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ
- بتحقيق كه آن خير و احسان كه در هرهفته يا روز مقرّر نموده كه در راه خدا به مساكين و فقرا بدهد ، چنان است كه به رسوا خدا داده باشد . »
و « ديدهام و دانستهام كه نيست معروف مگر به سه خصلت :
اوّل : آنچه دهى به فقرا ، آن را كوچك شمارى تا بزرگ كند آن را مثل كوه احد خداى تعالى .
دوّم : آنكه آن را پنهان از خلق به ايشان رسانى كه تمام كرده باشى آن را
إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ .
مىفرمايد حقّ - سبحانه و تعالى - كه : « اگر صدقه به آشكارا دهيد ، خوب چيزى است آن ؛ و اگر پنهانى دهيد ، آن بهتر است و تمامتر
/ 106 A /
از براى شما . »
سيّم : تعجيل در خير ، چنان كه فرموده حقّ تعالى :
فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ
يعنى : « پيشدستى كنيد در خيرات و نيكوييها . »
در حديث آمده كه « هرگاه مؤمن قصد خير كند ، هفتاد از شياطين در