قدمها در لغزيدن باشد .
و آن كسى كه برود در برآوردن حاجت مؤمن تا آنكه برآورد حاجت او را و خوشحال سازد او را به برآوردن حاجت او ، چنان است كه شاد كرده باشد رسول خدا را ؛ و آنكه آب دهد مؤمن تشنه را ، آب دهد او را خداى تعالى از رحيق مختوم ، يعنى آب سرد از مشك ازفر .
و آنكه طعام دهد مؤمن را ، طعام دهد او را خداى تعالى از ميوههاى بهشت .
و آن كسى كه بپوشاند مؤمن را از برهنگى ، بپوشاند خداى تعالى او را از استبرق و حرير بهشت .
و آنكه بپوشاند مؤمن كه برهنه نباشد ، هميشه در حفظ و امان خدا باشد مادام كه رشتهاى از آنجامه در بدن آن مؤمن باشد .
و آن كسى كه خدمت كند مؤمن را و خادم به او رساند كه خدمت كند او را و قوى سازد بازوى او را به خادم ، خداى تعالى در بهشت خدمتكاران از ولدان مخلّدين به او ارزانى دارد كه با دوستان خدا از انبيا و رسل و ائمّهء طاهرين و مؤمنان متّقين همصحبت بوده باشد .
و آن كسى كه در راه مانده را سوار كند ، خداى تعالى روز قيامت در موقف عرصات شترى فرستد تا بر آن سوار ، به دار القرار نزول فرمايد .
و آن كسى كه كفن كند مردهء مؤمن را ، چنان است كه از آن روز كه از
الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — صفحة 241
مساهمون: العلامة الحلي
ص٢٤١