ارضى ، تأكيد بر آداب و رسوم مردم ، دلجويى از قبايل پشتو ، و نظاير آن از جملهء اين اقدامات بود . ادامهء مخالفتها و مبارزات مردم مسلمان افغانستان و مآلا ادامهء تصفيهها و تلفات جنگ ، دولت كارمل را واداشت تا سنّ نظاموظيفه را كاهش دهد . در نتيجهء اين امر و نيز فرار سربازهاى افغانى از پادگانها ، سربازان شوروى مستقيما در جنگ با مبارزان مسلمان افغانستان درگير شدند و رژيم ادامهء حيات و حكومت خود را فقط در گرو حمايت نظامى شوروى يافت . « 1 »
دولت كارمل در اسفند 1358 / مارس 1980 ، قراردادى با دولت شوروى منعقد كرد تا به حضور سربازان روسى در كشور مشروعيّت دهد ؛ و البته مفاد اين قرارداد فاش نشد . اختلاف بين احزاب پرچم و خلق ادامه يافت و تأسيس « جبههء پدر وطن » نيز مشكلى را آسان نكرد .
موج روزافزون فرار آوارگان افغانستان به سوى ايران و پاكستان ادامه يافت تا جايى كه بنابر برخى منابع ، حدود يك سوّم جمعيت افغانستان از اين كشور خارج شدند . « 2 »
در 1360 ش / 1981 ، نيز جنگ با مخالفان در سراسر كشور با شدت تمام ادامه يافت . در 29 فروردين 1360 / 18 آوريل 1981 ، معاون رئيس پليس مخفى افغانستان ترور شد . در 2 ارديبهشت / 22 آوريل همين سال ، معاون نخستوزير افغانستان براى كاهش مخالفتها به رهبران مذهبى كشور اطمينان داد كه دولت ، اسلام را تقويت خواهد كرد .
همچنين در 29 ارديبهشت 1360 / 19 مه 1981 ، وى آمادگى خود را براى مذاكرهء صلح با ايران و پاكستان اعلام كرد . ببرك كارمل در 23 خرداد
هامش
( 1 ) . مرتضى اسعدى ، منبع پيشين ؛ ص 83 .
( 2 ) . همان ، ص ص 83 - 84 .