مىخورد :
1 - محمد ، يا محمد بن عبد الله بن سواد نويره .
2 - زياد ، يا زياد بن سرجس احمرى .
كه سيف در روايات خود نام اينان را به اختصار چنين مىآورد ( محمّد و زياد )
نتيجهء اين بحث و بررسى
اينكه چون در متن روايت سيف آمده بود ( فرماندهى قضاعه را عمرو بن وبره بر عهده داشته است ) ابن حجر به همين مقدار از روايت سيف بسنده كرده ، عَمرو را جزء اصحاب رسول خدا ( ص ) در « اصابهء » خود ثبت كرده است ولى از آنجا كه نام اين صحابى را جز درهمين ، در روايت ديگر سيف ، و غير سيف ، و غير سيف نديده است ، همين اندازه مىگويد :
سيف بن عُمَر در فتوح ، و طبرى در تاريخ خود آوردهاند كه در سال چهاردهم از هجرت ، عمرو بن وبره بر قبايل قضاعه حكومت و رياست داشته است .
ابن حجر با استناد به همان روايت سيف ، و قاعدهاى كه براى شناخت صحابى وضع كرده است ، فرماندهى فرزند و برهء ساختهء سيف را ، ملاك گرفته و او را از اصحاب شناخته است ، اگرچه در اين مورد بخصوص ، ذكرى از قاعدهء كذائى به ميان نياورده است .
* * *