نيافريد . و حاشا جهودان « 1 » مر پيغامبر عليه السّلم را گفتند كه : خداى عزّ و جلّ روز شنبه بياسود . خاكشان بر دهن . پس پيغامبر عليه السّلم گفت كه : شما دروغ مىگوئيد كه خداى عزّ و جلّ را بآسودگى « 2 » حاجت نباشد زيرا كه كسى را بآسودگى حاجت باشد كه او مانده گشته باشد و ماندگى بخداى عزّ و جلّ روا نباشد ، چنان كه خود گفت كه :
وَ ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ
« 3 » پس پيغامبر عليه السّلم را پرسيدند كه : خداى عزّ و جلّ اوّل روز چه آفريد . گفت : حق تعالى روز يكشنبه و دوشنبه اين زمين را بيافريد ، و روز سه شنبه و چهارشنبه اين كوهها را بيافريد ، و اين درختان و نبات زمين آنچه هست به زمين اندر ، چنان كه گفت :
قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ
( الى قوله )
سَواءً لِلسَّائِلِينَ
« 4 » اين زمين را و هر چه اندر زمين است به چهار روز آفريده است .
و پس آغاز كرد آفريدن آسمان . و اين آسمانها همه دود بود كه ازين آبها برجوشيد ، و اين دود بود كه ازو برآمد چون زمين بيافريده بود ، و آن گاه اين آسمانها را از آن بيافريد چنان كه گفت عزّ و جلّ :
ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ .
الآية . « 5 » و اين تمامى شش روز بود پنج شنبه و آدينه چنان كه گفت :
فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ
« 6 » و روز هفتم فريشتگان را بيافريد و بدين جهان فرستاد .
و گروهى گويند كه : آدم را و فريشتگان را همه بنيم روز هفتم آفريد . « 7 » و نيم روز آدم ببهشت اندر بود . اين چون هفت روز تمام شد
هامش
( 1 ) نيافريد . جهودان . ( صو )
( 2 ) بآسودن . ( صو )
( 3 ) ق 38
( 4 ) فصلت 10 - 9
( 5 ) فصلت 11
( 6 ) ق 38
( 7 ) فرستاد تا نيم روز ، و اين نيم روز باز پسين آدم را بيافريد از روى زمين . ( صو )