حائرى ، از شيخ جليل ابو محمد عبد اللّه بن جعفر دوريستى ، از جدش ابو محمد عبد اللّه ، از جدش ، از شيخ مفيد روايت داشته است .
مؤلف گويد : مراد از ابو محمد عبد اللّه شخصيت مورد بحث ماست .
از آن اجازه نيز استنباط مىشود كه شيخ دوريستى از شيخ ابو على فضل بن حسن طبرسى مؤلف تفسير مجمع البيان اجازه داشته است .
قاضى نور اللّه در مجالس المؤمنين ضمن صحبت از شهرك دوريست مىنويسد : از منتسبان به دوريست ابو محمد عبد اللّه بن جعفر بن محمد بن موسى بن جعفر دوريستى است كه خود را از نوادگان حذيفهء يمانى مىدانسته و او يكى از فقهاى شيعهء امامى است ؛ در سال 566 هجرى به بغداد رفته و چندى را در آنجا زندگى كرده و اخبارى را كه از ائمهء اهل بيت عليهم السّلام روايت شده در بغداد ، از جدش محمد بن موسى روايت كرده است ؛ سپس به وطن اصلىاش كه دوريست باشد ، بازگشته و اندكى پس از ششصد هجرى درگذشته است .
خود قاضى بار ديگر در بحث شمارش فقهاى شيعه در همان كتاب ، از وى به عنوان عبد اللّه بن جعفر بن محمد دوريستى نام برده و افزوده است كه پيش از اين ذيل احوال دوريست ، از كتاب معجم البلدان بخشى از علم نسب و فضيلت و حسب او را متذكر شديم و نيازى به تكرار نمىباشد .
مؤلف گويد : ترجمهء جدش پس از اين خواهد آمد .
شهيد در يكى از سندهاى اخبار اربعين خود مىنويسد : ابن ادريس حلى از شيخ نجم الدّين عبد اللّه بن جعفر بن محمد بن موسى بن جعفر بن محمد بن احمد بن عباس دوريستى ، از پدرش ، از جدش ، از جدش جعفر بن محمد بن احمد ، از شيخ مفيد روايت مىكرده است .
مؤلف گويد : پيش از اين به معرفى از جعفر بن محمد دوريستى « 1 » پرداختيم و ظاهرا وى فرزند اين شيخ بوده است و همچنين به نام و نسب حسن بن جعفر بن محمد
هامش
( 1 ) - ر ك : ترجمهء رياض ، ج 2 ، ص 146 .