مىآيد كه وى نماز جمعه را تخييرى مىدانسته ، و متوجه به اين معنى بوده كه امام جمعه بايد مجتهد و فقيهى جامع شرايط فتوا بوده باشد ، و در اين رساله به مناقضه با شهيد ثانى ، در رسالهاى كه به منظور وجوب صلاة جمعه نوشته پرداخته است ، و همهء ادلهء او را تا جايى كه مقدور بود رد كرده است بلكه با ناپسنديدهترين لحنى به رد آنها اقدام نموده است .
و از آثار اوست رسالهاى در تحقيق معناى سيد و سيادت ، و مشتمل بر فوائدى بسيار است ، و اين كتاب را به نام وزير اعظم امير شجاع الدّين صفوى حيدرى موسوى حسينى ، تأليف كرده است ، و ظاهر آن است كه امير شجاع وزير سلطان تهماسب صفوى بوده ، و ما نسخههايى را از آن ديدهايم ، و نسخهاى هم از آن در نزد ما موجود مىباشد .
و از آثار او رسالهاى ، در پاسخ پرسشهاى يكى از اكابر مازندران و يا گيلان است و اين رسالهء ارزنده و دامنهدارى است كه مشتمل بر فوائد جليليه فقهيه مىباشد كه سيد مجتهد ، آن را در سال 997 هجرى تأليف كرده ، و نسخهاى از آن نزد ما موجود است ، اين رساله را سيد مجتهد به نام النفحات القدسية فى اجوبة المسائل الطبرسية ناميده است ، و از بعضى نسخههاى آن به دست مىآيد ، نامش النفحات الصمدية فى اجوبة المسائل الاحمديه است ، و ظاهر آن است كه پرسنده احمد خان ، مالك شهرهاى گيلان است ، و به طورى كه از لابلاى احوال مجتهد برمىآيد ، او آثارى بسيار از تأليفات خود را ، به نام احمد خان نوشته است ، و اين كتاب را هم بدان مناسبت به نام وى تأليف كرده است .
از رساله رفع البدعة فى حل المتعه سيد برمىآيد كه تأليفاتى هم در علم كلام و اصول الدّين داشته است ، از آن جمله كتاب الاقتصاد فى ايضاح
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 98
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٩٨