سيد ، با شاه اسماعيل ثانى سنى صفوى راجع به تشيّع حكايتى معروف دارد .
سيد ، پس از درگذشت شيخ على در پيشگاه شاهتهماسب صفوى از موقعيت خاصى برخوردار بود ، و به همين نسبت هم در حضور شاهعباس كبير ، مقام ويژهاى داشت ، و چندى را در قزوين به سر برد پس از آن به پيشنهاد شاهعباس عازم اردبيل شد و در آنجا مقام شيخ الاسلامى را عهدهدار گرديده و همچنين در آن شهر بدان مقام باقى بود ، تا در اردبيل درگذشت .
پدر سيد مجتهد ، از مشايخ شهيد ثانى و از اكابر علما بلكه از مشايخ شيخ حسين بن عبد الصمد ، پدر شيخ بهايى به شمار مىآيد ، و جد اعلايش سيد حسن بن ايوب بن نجم الدّين اعرج حسينى ، نيز از اعاظم فقها و از شاگردان شهيد اوّل است .
بارى سيد حسين مجتهد ، از مشاهير فضلا به شمار است ، و در پيشگاه صفوىها و ديگر از اعيان و شخصيتها ، عظمت فوقالعادهاى داشت ، و او را شاگردانى با جلالت است : شيخ شمس الدّين محمّد بن شيخ ظهير الدّين ابراهيم بحرانى و شيخ . . . .
سيد مجتهد ، آثارى دارد رساله رفع البدعة فى حل المتعه رساله دامنهدار و به راستى پرفايده است ، و نسخهاى از آن نزد ما موجود است ، و اين كتاب را سيد ، براى كمال الدّين شيخ اويس تأليف كرده است ، ديگرى رساله اللمعة فى امر صلاة الجمعة نسخههايى از آن را ديدهام ، و نسخهاى از آن نزد ما موجود مىباشد ، سيد ، در ماه رمضان سال 966 هجرى از تأليف آن فارغ شد و آنگاه كه مجاور عتبه شيخ صفى در اردبيل بود ، به تأليف آن پرداخت ، و به نام تهماسب صفوى تأليف كرده است از آن رساله به دست
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 97
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٩٧