مختلف ، از ابو بكر بن عمر بن عثمان بن مفضل عقيلى فقيه ، از ابو عمر محمّد بن جعفر بن مطر و عبد اللّه بن محمّد بن موسى بن كعب صيدلانى ابو سعيد و عبد اللّه بن محمّد بن عبد الرحمن رازى و ابو الحسن محمّد بن عبد اللّه بن صبيح جوهرى روايت مىنمايد .
ظاهر آن است كه همگى اينها از محدثان عامهاند .
و باز در آن كتاب ، از ابو منصور بن شهريار بن شيرويه بن شهريار ديلمى ، از پدرش ، از ابو الحسن على بن احمد مداينى روايت مىكند . آنچنانكه از كتاب دعواتش به دست مىآيد ، از جمله مشايخش ، شيخ ابو جعفر نيشابورى بوده است ولى احتمال دارد كه كتاب دعوات از تأليفات سيد فضل اللّه راوندى باشد كه اين سخن قابل تأمل است .
نامهاى مشايخ او كه در طى كتاب قصص الانبياء آمده است : خبر داد مرا شيخ على بن على بن عبد الصمد نيشابورى ، از پدرش ، از سيد ابو البركات على بن حسين خوزى ، از شيخ صدوق .
خبر داد مرا محمّد بن على بن عبد الصمد ، از پدرش ، از سيد ابو البركات خوزى ، از صدوق .
خبر داد مرا سيد مرتضى بن داعى حسنى ، از جعفر دوريستى ، از پدرش ، از صدوق .
خبر داد مرا سيد ابو حرب بن مجتبى بن داعى حسنى ، از دوريستى ، از پدرش ، از صدوق .
خبر داد مرا سيد ابو الصمصام ذو الفقار بن احمد بن معبد حسينى ، از شيخ ابو جعفر طوسى ، از شيخ مفيد ، از شيخ صدوق .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 631
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٦٣١